23 NACHT-VLINDERS 



zouden ze, aan de Bladeren gelegd zynde, rae: deze) ven afvallen, en ge» 

 volg'yk te niet gaan. Zo goedertieren heeft de Meefter der Natuur ook 

 voor de BetioudenilTe dier minftgeachtte Schepzelen gezorgd. Men kan de- 

 ze Eitjes zeer bezwaarlyk, ja byna onmooglyk ontdekken, dewyl ze niet 

 alletn zeer klein maar ook genoegzaam van dezelfde Couleur en Gedaante 

 zyn als de Knobbeltjes en Vlakjes , die zich in Menigte aan de Schorfll-n 

 van zommige dezer Boomtjes bevinden en in den eerden OpOag volmaakt 

 naar zu'ke Eitje-s gelyken , dus men dezelven lichtelyk over 't hoofd ziet. 

 Tal. V. By Fig. I. op Tab. V. hebbe ik een Eitje van onz Infefi in de natuorlyke 

 Fig. I, Grootte, en by Fig. 2. zodanig afgebeeld, gelyk het zich onder een fterk 

 Fig, 2. vergrootend Microfcoop vertoond ; hetzelve glansd niet , is ook niet gefi- 

 gureerd, maar effen en eenigzins rul. Aan den Kant, daar het Ei buisach-- 

 rig en als geringd is, opend de Rups hetzelve, als ze ter Wereld komt. 



s- 3. 



Tn de Maand Juny x'an 't Jaar 175 6 vonden wy verfcheidene dezer Rup» 

 fen van verfchillende Grootte en Oudtrdom , welken ook in 't zelfde Saifoen.- 

 in Popjes en Vlinders veranderden. Den 14 July gebeurde het, dat juifl: 

 een Mannetje en Wyfje te gelyk uit de Popjes kwamen; men deed ze bei- 

 den in eene ruime Doos , om ze te laten paaren ; over Dag waren ze 

 ftil, volgens de Natuur dezer Diertjes, dewyl het Nacht - Vlinders zyn , 

 maar de geheele Nacht bragten ze integendeel door met vliegen j en ver-- 

 mits de Doos met Floers bedekt was , zo had men Gelegenheid , om dikf 

 wils op hunne Beweegingen te letten, echter kon men niet roerken, dat ze 

 paarden, maar dat het evenwel gefchied was, bleek naderhand by de Uit- 

 komft, hoewel ik 'er toen nog aan twyffelde. Drie Etmalen dit Paar by 

 eikander geweefl; zynde nam ik het Mannetje 'er af. Den vierden Dag be- 

 gon het Wyfje zync Eitjes hier en daar verftrooid te leggen, doch dit was- 

 nog geen vaft Bewys, dat het gepaard had, gemerkt veele Nacht- Vlin- 

 der- Wyfjes dit ook doen, zonder vooraf gepaard te hebben, welker Eit- 

 jes echter, vermits ze onbevrucht zyn, eer'ang verdrogen. Om nu het 

 gemelde Wyfje niet van Honger te laten fterven, maar zj lange, als mo- 

 gelyk , in 't Leven te houden , ten einde het zich van de Eieren te beter konde 

 ontladen, voededen wy het dagelyks, een of meer Malen, met een weinig 

 Zuiker in Water opgelofl: , houdende telkens daarvan een Penfeel vol het 

 Djertje voor den Mond , 't welk den Zuiger 'er greetig inftak en het geheel 

 ledig zoog. Op deze Manier liielden wy hetzelve tot den 10 Augurt, en 

 dus byna 4 Wecken in 't Leven; midlerwyl had het meer dan 100 Eieren 

 gelegd , dezen bleven den geheelen Winter over leggen en vermits ze niet 

 rimpelig werden of verdroogden , zo twyffelde ik 'er niet aan , dat ze be- 

 vrucht waren en dat de Rupsjes in 't Voorjaar daaruit voor den Dag zou- 

 den komen , gelyk ook gefchiedde. 



5- 4' 



