^an 't T«reede Getin der EERSTE BENDE. Tab. XFIII, XIK, XX. 77 



tichaam voortgebrachten Draad zich wederom naar boven enterde. Den 

 geheelen Voormiddag, bragt het zelve door met loopen heen en weder 

 op en over de Willige Esfche en Abeele Takjes eq Blaaden , welken ik 

 aan het zelve gegeeven had , de Esfchen liet myn Rupsje onaangeroerd , 

 daarentegen aan den Bloefem der Willige Takjes begon htt jonge 

 Diertje iets te vreeten, echter maar van zeer korten duur, integen- 

 deel de Bladen der Abeele Boomen ; fcheenen voor het zelve een 

 fmakelyk Voedzel te zyn , want na dezen om zo te fpreeken geproeft 

 te hebben, begon het aan de Onderzyde van een dergelyk Blad, het 

 vleesfige des Blads van het tusfchen Vlies af te vreeten , of zo als men 

 het noemd te graazen , en na dit eene wyle tyds gedaan te hebben, 

 zette het Rupsje zich in Rulle en zat vervolgends aan deZ2lfde Onder- 

 kant van het Blad , 't welk nog daarenbooven in de Schaduwe van 

 andere Blaaden en dus als in 't donkere was geheel (lil , met deszelfs 

 Zes achter Pootjes aan zyn Voedzel het Abeele Blad vaflgeklemd , 

 hangende het overige voorfte gedeelte van het Lichaam, onderwaardi 

 na beneeden toe gekeerd , eeven in dezelfde houding , gelyk men 

 hetzelve van wezentlyke of waare Span-Rupfen zi^t doen en dus ook 

 zo, gelyk in de reeds genoemde voorgaande Verhandeling van het 

 Roode Weeskind aangemerkt is. Het Ei of liever de Dop van hu Ei, 

 alwaar het Rupsje zyn verblyf in gehouden had , was geheel onbe- 

 fchadigd gebleeven, behalven alleen de Plaats, waar uit het Diertje 

 gekroopen was om in de ruimte te koomen, hebbende voor 't overige 

 de gedaante der Ribbetjes volmaakt behouden maar niet de kleur, 

 want hetzelve was door 't gemis van deszelfs Inwoonder , geheel en 

 al doorfchynende geworden , zelfs zo ongemeen doorfchynende en 

 dun , dat men hec op wit Papier leggende , bynaa niet zien nog van. 

 het Papier onderfcheiden kon. 



Het jonge Rupsje eens om zo te fpreeken als ter deeg begonnen 

 hebbende te vreeten van de Abeele Blaaden , zat vervolgends den ge- 

 heelen Dag over zeerftil, in de reeds verhaalde fleiling of Gedaante, 

 vreetende tusfchen byden niet veel, maar tegens dex Avond begon 

 het dit meerder te doen , zelfs den Dag na deszelfs koomen uit het Ei, 

 begon hetzelve reeds aan de kanten van het Blad Hoekjes uittevreeten. 



Zouden ook hebbe ik gedacht de Reedenen , waarom het jonge 



s Rupsje, 



