26 



hare bewegingen als men wel uit de woorden van esper zou moeten op- 

 maken. Wel was het duidelijk dat zij zeer gevoelig voor licht was en dus, 

 wanneer zij uit haren schuilhoek onder bladeren genomen werd, en aan het 

 daglicht blootgesteld , haastte zij zich om weder onder eenige bedekking te 

 kruipen , hetgeen aan het teekenen een vrij aanmerkelijk bezwaar in den 

 weg legde, doch wanneer men haar onder een blad ongestoord liet, bleef 

 zij ook rustig ineengerold liggen. 



Zij was tamelijk dik naar gelang van de lengte, wijnkleurig op den rug en 

 bleek roodachtig grijs op den buik. De kop was breed, plat en zeer glimmend 

 donkerbruin; de eerste geleding was op de rugzijde, zwart met drie gele 

 strepen en twee smalle randjes van dezelfde kleur. Over den rug liep een 

 lichter roode streep, met donkerder zoom; de 4e en 5e geleding hadden 

 aan weerszijde in het wijnkleurige gedeelte 2, de overigen 3 zwarte vlak- 

 ken; aan de zijden in liet grijs stonden op de 2^, 3e en 4e geleding een, 

 op de 5e tot de 11e twee dergelijke iets kleinere vlakjes; de middelpoten 

 hadden ieder ook een dergelijk vlakje, en de klep op den anus was zwart 

 met eeu rooden streep, als verlenging van den ruggestreep. 



In Maart kroop zij even onder het zand onder bedekking van een blad, 

 en veranderde daar in eene zeer schoon blinkend-kastanjebruine pop, wel- 

 ker staarteinde niet zoo als espee , en treitschkb na hem , opgeeft zes 

 haakjes had, maar twee spitsen, in den vorm als de horens van sommige 

 antilopen of als eene oude Grieksche lier, met twee gekrulde haarachtige 

 haakjes op zijde, gelijk zulks op de plaat vergroot is voorgesteld. 



Twee maanden later kwam uit deze pop de vlinder te voorschijn, en wel 

 de verscheidenheid van Rurea, welke door hübmek voorgesteld is, onder 

 den naam van Comhusta. Deze variëteit is, gelijk het vierde figuur van 

 onze plaat aantoont, veel donkerder dan de type bij fig. 6 voorgesteld. 

 Daar de beide rupsen van den Heer de koo van westmaas even als die 

 van den Heer de graaf Comlusta hebben opgeleverd ' en wij nog geene 

 rups van Rurea gezien hebben , moeten wij er in berusten , dat de eene 

 slechts eene verscheidenheid van de andere is. Ondertusschen zou de ge- 

 strekter en smaller vorm der vleugels bij Comhusta ons op het denkbeeld 

 kunnen brengen , dat zij eene afzonderlijke soort kon uitmaken. Onze vlin- 

 der was van het mannelijk geslacht; wij hebben daarom ook een mannetje 



