30 



geleding doorloopt, en op de leden, vooral op het 2^ en 3e, fijne zwarte stipjes; 

 de twee laatste zijn meestal iets donkerder van kleur, doch missen de zwarte 

 vlekken, die men bij de volwassene rupsen vindt; bij aanraking en drukking 

 laat het diertje uit den bek een groen vocht loopen, en zulks herhaaldelijk 

 zonder dat het daarvan eenig nadeel ondervindt. Na hare laatste vervelling 

 (fig. 4) wordt de rups als volgt: de kop is klein, doorschijnend, licht bruin, 

 eenigzins gemarmerd raet twee zwarte vlekken; het nekschild iets donkerder 

 met drie witte streepen, waarvan alleen de middelste doorloopt duidelijk 

 op de drie eerste leden en vervolgens veel fiaauwer. De hoofdkleur is meestal 

 geel-graauw in het oranje vallend, vooral in de insnijdingen der ringen, 

 soms echter ook rood of geelachtig, en zelfs bij enkele exemplaren zeer licht- 

 geel of oranjekleurig; op het 2'^ en 3® lid staan acht zwarte stippen in eene 

 rei; op de overigen behalve eenige zeer fijne, vier zoodanige stippen paars- 

 gewijze, doch zoo dat de beide achterste verder dan de voorste van elkander 

 verwijderd zijn; zij zijn meestal, doch niet altijd, licht gezoomd; op het 

 10® en 11* lid bevinden zich altijd twee zwarte vlekken aan' weerszijde 

 van de ruggelijn; behalve deze hebben sommige rupsen nog dergelijke vlek- 

 ken op het 8* en 9®, en zelfs nog op verdere leden, docli meest flaauwer 

 (fig. 5); de laatste vlek is liclit ingeval. De luchtgalen zijn geel met zwart 

 omboord ; zij hebben boven en achter zich ieder eene zwarte stip, en staan 

 in eene zwarte, golvende, op sommige plaatsen vrij breede langslijn, die 

 door een oranje-achtige tint van den buik en pooten, die oranje-grijs zijn , 

 afgescheiden wordt; onder aan den buik en op de pooten bevinden zich 

 vooral op het 4^, 5*^, 10*= en 11® lid vele zwarte stippen ; de voorpooten 

 zijn met liaakjes en fijne haartjes voorzien, welke laatste zich bij vergroo- 

 ting ook op het ligchaam vertoonen. De volwassen rups is 3*/» tot 4 

 Ned. duim groot; zij is van voren smaller dan van aciiteren. — De pop 

 (fig 6) is helder bruin, het staarteinde met vier naar buiten en twee naar 

 binnen, op den rug staande haakjes voorzien, (tig. 7.) 



Het volkomen insect (fig. 8 en 9) heeft de sprieten geelachtig wit, haar- 

 vormig, den kop licht groen als ook de halskraag, die door eene fijne 

 scherpe geele lijn wordt doorsneden; de borst is geelachtig wit, het onder- 

 lijf roodachtig, de pooten geel geringd; de bovenvleugeU die met den 

 rug overeenkomen , hebben eene moeijelijk te beschrijven blaauwachtig bruine, 

 met rood gemengde kleur ; zij zijn in het midden het donkerst ; de ronde 



