10 



war te brengen. De kleur is dan eens grijsachtig of graauw, dan weder 

 roestkleurig of vuil oranje en donker bruin ; deze kleur verbreidt zich op 

 den kop, de halskraag, den rug en de voorvleugels. Het achterlijf en de 

 ondervleugels zijn altijd grijs, somtijds vrij donker van tint. De sprieten 

 zijn licht bruin, bij het mannetje zeer hjn getand. Op de bovenvleugels 

 zijn de d warsbanden, bij duidelijk geteekende voorwerpen, lichter dan de 

 grondkleur, doch naar de buitenzijde zwart gezoomd. De ronde vlek is 

 scheef naar den onderhoek getrokken , zwartachtig met lichtbruinen zoom ; 

 de niervlek is smal en van dezelfde kleur; van daar loopt eene schadnw- 

 streep schuins naar den benedenrand; ook deze vlek heeft een licht-bruinen 

 zoom. De gegolfde band achter de beide vlekken heeft eenige zwarte pun- 

 ten, daarop volgt nog een band met dergelijke punten , terwijl de rand- 

 franje geelachtig is. De ondervleugels zijn grijs, met een zwak half-maantje 

 er in en altijd met gele of roestkleurige franje. 



Omtrent de levenswijs dezer Orthosia schrijft de heer a. steenbergen, 

 wien wij ook de teekening te danken hebben, het volgende: 



De hier afgebeelde rupsen behooren tot die, welke zeer moeijelijk, ja bijna 

 niet van andere verwante soorten te onderscheiden zijn. Men zou ze zeer 

 gemakkelijk kunnen aanzien voor de maskers van Polia flavicincla (vergeli^):. 

 D. Y. No. 21) of van Orthosia Gothica (verg. D. III. No. 40) en nog 

 meer gelijken zij op die van eene Orthosia-^omi , die ik twee jaren achter- 

 een opvoedde en die ik nader hoop te beschrijven. 



Op den 22sten Junij ] 853 vond ik op Chrysanthemum Leucanthemum vijf 

 of zes van de rupsen op nevensgaande plaat bij Eg. 1 en 3 afgebeeld , als 

 zittende op een stengel van de genoemde plant. Ik voedde deze rupsen op, 

 niet anders verwachtende dan dat zij wederom de mij bekende vlinders 

 zouden opleveren. 



Hare kleur was eenigzins geelachtig-groen met donkerder rugge- en zijde- 



