54 



alsmede de verborgen levenswijze van het jonge rupsje, is waarschijnlijk 

 oorzaak dat beide aan het oog der natuuronderzoekers ontsnapt zijn ; ook 

 mij mogt het niet gelukken, de rups anders dan in haren bijna volwassen 

 toestand aan te treffen. Hare gedaante wijkt eenigzins van den gewonen 

 vorm af, zijnde zij in het midden dikker dan aan de uiteinden en 

 van onder eenigzins plat; de kleur schijnt aan verschillende schake- 

 ringen onderhevig te zijn, ten minste FRErjER verhaalt, dat hij eenmaal 

 dertien dezer rupsen bij elkander hebbende, hierin bij allen verscheidenheid 

 waarnam. — De beide rupsen, Fig. 1 en 2, waarnaar mijne beschrijving 

 en teekening vervaardigd is, kwamen ecliter onderlini^' volkomen overeen 

 Zij waren ongeveer 2 Ned. duim lang; de kop is klein, bruin gevlekt, 

 het nekschild iets donkerder dan de hoofdkleur, met zwarte puntjes en in 

 het midden twee zwarte streepjes ; de ruggestreep komt donker uit tegen 

 de vuile roodachtig-groene kleur van het ligchaam , waarop zich bovendien 

 een menigte fijne zwarte stipjes bevinden , die op het 2de en 3de lid in 

 eene rei, op de overige leden meer verspreid staan; al deze stippen^ 

 doch voornamelijk die op het 10de lid, zijn geel ingevat,* aan de zijden 

 bevinden zich scheefliggende , hoekvormige bruine vlekken (de gele in- 

 snijdingen in de ringen, waarvan tbeitschke en freijer gewagen, ontdekte 

 ik bij mijne rupsen niet); aan den kop en den anus ziet men eenige fijne 

 haartjes. De pop (Kg. 3) is bruin, lang gestrekt, aan den kop eenigzins 

 knobbelachtig en het staarteinde met twee aan den punt, en vier lager op 

 de pop staande haakjes voorzien, (Kg. 4). 



De eenvoudig geteekende, doch overigens zeer fraai gevormde vlinder 

 munt vooral uit door de sprieten en de voorpooten van het mannetje, 

 die ik bij Tig. 7 en 9 vergroot heb afgebeeld, zoodat eene nadere be- 

 schrijving mij overbodig toeschijnt; alleen zij hier bijgevoegd, dat de sprie- 

 ten uit een groot aantal leden bestaan , welke knoch op ongeveer vijftig 

 schat, hetgeen met mijn onderzoek overeenstemt; de palpen, Fig. 8, 

 zijn van binnen licht- van buiten bruingraauw; zij zijn naar boven gekruld 

 en bestaan uit drie leden, waarvan het middelste ruim tweemaal, en niet 

 zoo als ÏREITSCHKE Zegt, driemaal langer dan het bovenste is; die van liet 

 wijfje zijn dunner en op het onderste lid slechts weinig behaart. Het ach- 

 terlijf van het mannetje is met een hairbosje voorzien en loopt minder spits 

 toe dan dat van liet wijfje. De vrouwelijke sprieten zijn niet eenvoudig 

 gekerfd, gelijk TBEITSCHKE beweert, doch eveneens als die van het mannetje 



