den weg naar Deventer, een vlinder tegen een Peppel zittende gevangen 

 had. Vol van blijdschap om mijn bekomen schat dacht ik er ook dadelijk 

 aan, om daarvan eene afbeelding te maken ten dienste van dit werk; doch 

 dit mogt mij niet gelukken. Mijne rups was zeer onrustig, liep gedurig 

 heen en weder en begon zich zelfs reeds intespinnen ; zoodat mij, tot mijn 

 spijt, de gelegenheid niet gegund werd om aan mijn goeden wil gevolg te 

 geven; en niet lang daarna leverde zi] mij eenen, hoewel kleinen, echter 

 welgevormden mannelijken vlinder op , die eene aangename aanwinst voor 

 mijne verzameling was , doch waarmede dan ook deze mijne waarneming was 

 afgeloopen. — Den 10 Junij 1852 , werd mij wederom eene volwassene 

 rups van G. PopuUfolia gebragt , die gevonden was in 't gras nabij het tol- 

 huis , aan den straatweg tusschen Zulphen en Empe, alwaar ook eenige 

 zware Peppels staan, en die dus ook, even als de vorige, uit een' dier 

 boomen scheen gevallen of gekropen te zijn. Zij was , gelijk deze , geen 

 oogenblik in rust en wilde ook geen voedsel meer gebruiken. Ik haastte 

 mij nu echter, om, 't kostte wat het wilde, te beproeven die rups af te 

 teekenen , dat evenwel — vermits ik haar gedurig met de andere hand 

 moest vasthouden — zeer bezwaarlijk ging bij den op zich zei ven reeds 

 moeijelijk op 't papier over te brengen vorm van het dier. Nadat dit werk 

 dan zoo goed mogelijk verrigt was, gaf ik mijne rups vrijheid om zich in 

 te spinnen , haar daartoe eenige verdorde bladeren en takjes in haar verblijf 

 aanbiedende. Doch hiervan kwam niets , voorzeker ten gevolge van den onder- 

 vonden tegenstand, zoodat zij — echter eerst acht dagen later — in eene 

 losliggende pop veranderde , van welke ik bij fig. 3 eene afbeelding geef en 

 uit welke pop, die door mij in een doosje met watten gelegd was gewor- 

 den, ik den 6<ien JuHj onverwacht eene wij^es-vlinder , doch met ge- 

 kreukte vleugels , zag voortgekomen te zijn. Nadat deze vlinder gestorven 

 was, nam ik de eijeren uit het achterlijf en bevond die sierlijk, wit met 

 groene vlekjes , geteekend. 



Den 25sten Mei 1854 werd mij andermaal eene rups gebragt , welke we- 

 der aan genoemden straatweg nabij Zutphen gevonden was, kleiner en meei 

 grijs van kleur dan de vorige , doch in wier afbeelding ik toen verhinderd 

 werd , en welke rups almede niet wilde eten , maar ook niet gezond bleek 

 te zijn , daar zij spoedig daarna inkromp en stierf ; — terwijl ik eindelijk 

 op den aOsten Junij 1855 nogmaals eene volwassene rups van dezelfde hand 

 als vroeger uit Empe ontving, die zich dadelijk daarna begon in te spin- 



