73 



Aan den binnenrand staan achter een zeer flaauw witachtig vlekje, drie 

 Bulke haakvormige driehoeken. De eerste tegenover de eerste voorrandsvlek 

 is kleiner dan deze, en slechts inwaarts bruin gezoomd ; zij komt nader bij 

 de middellijn dan de voorrandsdriehoek. De volgende binnenrandsdriehoek 

 is grooter en staat met zijne spits tusschen den tweeden en derden voor- 

 randsdriehoek. De laatste binnenrandsdriehoek, de kleinste en geheel haak- 

 vormig , ligt tusschen den derden en vierden voorrandsdriehoek. In de 

 donkerder gekleurde vleugelspits staat een rond zwart oogpunt , naar de 

 zwarte randlijn toe fraai glanzend lilakleurig ingeval; de franjes zijn daai 

 aau de spits bruinachtig. De onderzijde is bruinachtig graauw, de franjes 

 in den omtrek van den vleugelwortel geelachtig, aan den voorrand flaauw 

 donker gevlekt. Ondervleugels glanzend grijs, bij het wijfje lichter ; franje 

 geelachtig wit. Het wijfje is kleiner en op alle vleugels lichter van kleur. 



Bij deze beschrijving heb ik alleen nog te voegen , dat het kleine flaauwe 

 {seAr verlosciene) witachtige vlekje aan den binnenrand, bij de meeste exem- 

 plaren zoo onduidelijk is , dat het niet veel meer dan een lichtere schijn mag 

 genoemd worden , en daardoor de gedaante van een vlekje mist ; ook is mij 

 bij vergelijking van een aantal dezer vlindertjes gebleken , dat de vorm der 

 vlekken niet immer dezelfde is , en dat vooral de tweede onderrandsvlek 

 dikwijls afwijkt ; de beide laatste voorrandsdriehoeken kunnen in vergelijking 

 der anderen evenmin altijd klein genoemd worden. Op den achterkant 

 der bovenvleugels schijnt de middellijn meestal zeer flaauw door. Bij ver- 

 grooting der sprieten bemerkt men op ieder lid aan wederzijde een fijn don- 

 ker haartje; de voelertjes hangen regt naar beneden, de zuiger heeft hoog- 

 stens de dubbele lengte van dezen. 



Hoewel ik een menigte dezer vlindertjes bij elkander plaatste, mogt het 

 mij echter niet gelukken, paring of eijeren te ontdekken, weshalve ik niet 

 in de gelegenheid gesteld ben, ook daarvan eene afbeelding te geven. 



Bij de kleinte van ons voorwerp is het uiterst moeijelijk met zekerheid 

 na te gaan , de wijze hoe en de plaats waar de moedervlinder hare eijeren 

 legt; echter kan men met groote waarschijnlijkheid aannemen, dat zij deze 

 onder tegen de bladeren der eikenboomen , nu eens enkel , dan weder bij 

 kleine schooltjes, vastkleeft, waardoor men dan ook menigmaal tot zes of 

 zeven dezer rupsjes in hetzelfde blad aantreft. 



Zoodra nu de rups het ei verlaten heeft , vreet zij zich tusschen de 

 huidjes van het blad in, en verraadt zoo doende al spoedig hare verblijf- 



