80 



Wanneer de rups volwassen is, zijn de roocle en paarse tinten ver- 

 divenen. De algemeene kleur is dan een licht graauw en de strepen zijn 

 donker graanw. De kop heeft fraai gebogene langsstrepen , uit kleine 

 stippeltjea bestaande, en zwarte oogen , gelijk Pig. 4 ons doet zien. Over 

 den rug der rnps loopt eene vrij donkere en in het midden vrij breede streej), 

 die telkens naar achter toe op iedere geleding in sterkte van tint afneemt; 

 daarop volgen aan wederzijde twee lijnen, waarvan de eerste flaauw gekleurd 

 is. De tweede loopt op de laatste geleding tot op de buitenzijde der staart- 

 achtige uitsteeksels, gelijk Fig. 5 aautoont. Onder deze lijn ziet men nog 

 cene vrij breede streep onder de luchtgaton en boven de pooten loopen. 

 De rups is alsdan ietwat meer dan 3 Ned. duim lang; verg. Fig. 3. 



Van het kleine zwarte puntje boven de luchtgatcii , waarvan SIart.oy 

 spreekt in de hierboven aangehaalde Annales, heb ik niets gezien. Ook 

 maakt BoiE daarvan geene melding. Deze laatste zegt dat de rups het 

 meest gelijkt op die van SaL llyperanLlnis (Verg. dit werk D. I. t. IV) en 

 in kleur nog meer op die van zekere Koctua, waaruit Bois drie soorten 

 opkweekte, nam: Pullens, LijLhargyrca en Conigera. 



De pop is kort en dik, volgens de aardige uitdrukking van Maki.oy 

 gelijkend op een' bloedzuiger, die zich bol zanien trekt — ii la sangsue , 

 quand elle fait l'olive. Zij was eerst doorschijnend van huid en kaas- 

 kleurig, doch werd later roodbruin met oranjekleurige vleugelscheden, die 

 evenwel het doorzigtige bleven behouden. Zij is 1,5 Ned. duim lang en 

 bijna 0,5 diameter op het midden. Verg. Fig. 6. 



De volkomen insecten zijn bij het mannetje en wijfje verscliillend van 

 <rrootte en kleur. ITet eerste is het kleinste en heeft niet veel meer dan 4 



o 



Ned. duim vlugt. De kop en het ligchaam zijn grijsachtig bruin. De 

 bovenvleugels zijn aan de bovenzijde donker zwartbruin , een weinig lichter 

 aan den voorrand en met eenige gele, als wegsmeltende vlekken over het 

 midden; in deze gele vlekken staan twee zwarte oogen met witte pupil- 

 len. De ondervleugels voeren dezelfde kleur, doch hebben eene sclierper 

 afgezette oranjevlek , waardoor 3 zwarte aderen loopen en waarin beneden 

 een klein zwart oogje met witte pupil. De franje is helder wit uitgeschulpt. 

 Verg. Fig. 7. Bij eene verscheidenheid, op 's Eijks Museum aanwezigen die 

 in ons land gevangen is, ontbreken de zwarte oogjes op de ondervleugels. 



Aan de onderzijde zijn de bovenvleugels aan den wortel tot over de helft 

 licht oranje en verder okergeel van kleur; de voorrand is met bruin aardig 



