103 



Het rupsje, uit het kokertje genomen is dik en log, vuil bruinachtig 

 paarsrood en volstrekt niet geel, gelijk de 69^. plaat van mijn exemplaar 

 voN EösLEESTAMM zulks voorstclt. De kop is glimmend zwart, met bruine 

 wangen; de eerste geleding heeft een zwart, in het midden door eene roode 

 streep in tweeën gedeeld schild en aan beide zijden nog een zwart puntje. 

 Een dergelijk hoornplaatje is ook op de laatste geleding boven den anus 

 aanwezig. De derde geleding was merkbaar dikker dan de overigen en 

 het derde paar hoornachtige pootjes stak meer uit en meer naar voren. De 

 buikpooten waren zeer klein en volstrekt tot kruipen ongeschikt- Verge- 

 lijk fig. 4). 



Deze rupsen bleven steeds tot den laatsten tijd van haren rupsen-toe- 

 stand de bladeren van onderen afweiden, zonder er gaten in te bijten. 

 Tegen het einde van Mei hielden zij op met eten, sponnen hare kokertjes 

 in de doos, waarin ik haar bewaarde, vast en veranderden daarin tot 

 poppen. 



Een dezer popjes werd door mij met ongemeen veel moeite uit het ko- 

 kertje te voorschijn gehaald ; het was kort en dik , stomp aan beide einden 

 en groenachtig bruin van kleur. De vleugelscheeden en die der sprieten 

 waren buitengemeen lang. Aan het staarteinde kon ik geene haken of uit- 

 stekende punten bemerken, zoo als die door Fischer von Eöslerstamm 

 op plaat 69 zijn afgebeeld. Ik ben volkomen overtuigd, dat mijne pop 

 een stomp, rond staarteinde bezat en de analogie met andere soorten, die 

 in kokers leven , zou ook aantooiien dat zij geene haken behoefde. Verg. 

 lig. 5. 



Wanneer mijne motjes zijn uitgekomen , kan ik niet met juistheid opge- 

 ven ; alleen weet ik dat het eenigen tijd voor den 14<ïen Augustus was, 

 want op dien dag vond ik hen dood in het doosje liggen. Het motje is 

 in moestuinen en boomgaarden geene zeldzaamheid. 



Wij hebben het bij fig. 6 en 7 voorgesteld om beide de boven- en on- 

 derzijde te laten zien. Kop- en borststuk zijn sneeuwwit, glanzig; de 

 oogen zijn zwart. De palpen zijn grijs en staan sikkelvormig omgebogen 

 naar voren. De sprieten zijn langer dan het ligchaam , wit met fijne bruine 

 of zwartachtige ringeltjes ; het eerste lid is sneeuwwit, grooter dan de ove- 

 rigen, aan de onderzijde met eenige bruine haren bedekt, maar zonder 

 uitstekenden haarbundel, gelijk bij andere soorten van het geslacht Coleo- 

 phora wordt waargenomen. De lange, smalle bovenvleugels zijn wit, met 



