108 



kennen ; het is licht grijs van kleur, langwerpig rond en bestaat uit eene 

 menigte van boven bol liggende facetten, die door een randje van fijne witte 

 haartjes omringd zijn (fig. 1 en 2). 



De jonge rupsjes ontwikkelen zich in zeven dagen ; zij zijn dan naauvve- 

 lijks 2 Ned. streep groot, groenachtig bruin met groote koppen en fijne 

 haartjes voorzien (fig. 3). Na de eerste vervelling (fig. 4), wanneer het diertje 

 de grootte van 6 Ned. streep bereikt heeft, blijft de kleur dezelfde, hoe- 

 wel zij bij sommigen meer in het bruine, bij anderen weder meer in het 

 groene valt ; de zijden zijn iets lichter gekleurd, terwijl bij vrij sterke ver- 

 grooting de fijne doorntjes reeds te erkennen zijn. Daar er sleclitö acht of 

 tien dagen tusschen de ontwikkeling uit het ei en de eerste vcvvelling ver- 

 loopen, heeft er waarschijnlijk nog eene tweede voor den winter plaats. 

 ÏREIJEU verzekert dit dan ook , hoewel ik er niets van bemerkte. In de 

 kleur brengt dit echter geene de minste verandering te weeg. — Daarna 

 blijft het rupsje den winter over en verkrijgt eerst na de derde vervelling 

 een geheel ander aanzien (fig. 5). De grootte der rups is dan ruim 1 Ned. duim ; 

 de kop, die liartvormig en een weinig boven de eerste leden uitsteekt, ia 

 groot, plat, glimmend bruinrood met fijne witte stippen en puntjes en twee 

 lichte strepen of vlekken in het midden, die echter bij geene mijner rupsen 

 zuiver wit waren, zoo als Tkeitschke die beschrijft en Fkeijer die ook 

 afbeeldt. De hoofdkleur bestaat uit een fraai, helder grasgroen, bezaaid met 

 een aantal fijne witte stippen; de ruggestreep is iets donketder. In de zijden 

 bevindt zich een gele met wit vermengde, na het vierde lid zeer duidelijke, 

 vrij breede band , waarin de zwarte stigmata liggen ; hieronder loopt boven 

 en op het dik der pooten, die geelgroen zijn, een roodbruine lijn. — Op 

 het ligchaam staan, aan iedere zijde, ter wederzijde van de ruggestreep, tien 

 bruine doornen, waarvan de beide eersten, namelijk die op het 2'= en 3^ lid 

 middelmatig groot , die op het 4^ zeer klein en die op het 5'' het 

 grootst zijn, terwijl de op de 6", 7=, 8° en 9= leden geplaatste, weder klein, 

 en die van de 10^ en 11^ slechts iets korter dan die van de 2= en '6^ leden 

 zijn; alleen op het eerste en 12^ lid zijn geene doornen, op het laatste ech- 

 ter eenige fijne groene haartjes. Deze beschrijving blijft op de rups, na de 

 vierde of laatste vervelling (fig. 6) volkomen van toepassing. Volwassen 

 (fig. 7) bedraagt echter hare grootte 2i Ned. duim ; de kop is sterker ge- 

 teekend en de daarop staande puntjes meer doornachtig, ook hebben de 

 zwarte luchti^aten gele binnenzoomen bekomen. 



De pop gelijkt in gedaante eu de wijze van zich vast te hechten 

 op die der dagvlinders van de ges]achtm Ar//7/)i?ns, MelUaea en Vanessa. Zij 

 heeft ongeveer in het midden een' rond toeloopenden, uitstekenden bult en aan 

 het einde twee punten. Om echter haren vorm wel duidelijk te kunnen 

 maken, meen ik op de afteekening bij fig. 8 te moeten verwijzen en acht 

 ik, hoe nuttig overigens besclirijvingen ook zijn, eene meer uitvoerige in 

 dit geval overbodig; het bovengedeelte der pop heeft benevens de vleugel- 

 fchccden, die sterk glimmen, eene groene flesschcnkleur, terwijl het onder- 



