114 



blaauwachtig porceleinkleur , en had aan wederzijde eenen geelachtigen 

 band ; op den blaauwen schedel zag men eenige zwarte puntjes, benevens 

 eenige fijne grijze haartjes, en de monddeelen waren donker gekleurd. Het 

 lijf was slank en lang gestrekt; het sclieen platachtig, doordien pooten en 

 buik sterk tegen de vlakte aangedrukt waren, waarop de rups zat. De rug 

 ■was licht koffijkleurig , bezaaid met grootere en kleinere zwarte stippen, 

 waarvan de grooteren door lichte cirkelvormige kringetjes omgeven waren. 

 Midden op den rug, te rekenen van den derden ring, vertoonde zich eene 

 geelachtige ouzamenhangende streep, waarin eenige oranjekleurige vlekjes 

 zigtbaar waren. Op het midden van den rug zag men hier en daar een 

 dun grijs haartje uit een wratje opgegroeid. Over de zijden liep een breede 

 blaauwachtig witte band, welke boven en beneden eenige oranje streepjes had 

 en inwendig door een vrij groot aantal onregelmatige zwarte vlekken ge- 

 tijgerd was. Even boven dezen band stonden de zwarte luchtgaten, waarboven 

 een driehoekige oranje vlek prijkte. De baud liep van den kop tot aan het uit- 

 einde der beide achterpooten, welker buitenste oppervlakte hij grootendeels 

 bedekte. De buik, de voor- en middelpooten waren donker zwart. De beide 

 eerste paren der buikpooten waren iets korter dan het derde en vierde *) ; 

 de achterpooten waren in de rust vorksgewijs uitgespreid. 



De gang dezer rups was spannende, als van die uit het geslacht Caioeala; 

 "wanneer men haar aanraakte, rolde zij zich te zamen en alsdan stak de kop 

 en het staarteinde onder en boven uit de spiraalvormig ineengebogen leden. 

 Over dag zat zij onbewegelijk stil en verplaatste en voedde zich des nachts. 

 Zij at vogehvikke {Vicia cracca). 



Op den vierden Junij hield zij op met eten en spon zich toen tnsschen 

 de bladeren en stengels van het haar gegeven voedsel een los en doorzigtig 

 spinsel, waarin zij den 9^^ van die maand in eene pop veranderde. 



Deze was donkerbruin (zie Tig. 3), met bijna zwarte, door een blaauwachtig 

 waas overtogene vleugelscheeden en met minder donkere achterlijfsringen. 

 Het staartpuiit (verg. Fig. 4) was met eenige streepjes geribd en droeg 

 viet grootere, benevens taee kleinere, omgekrorade haakjes. De bogt der 

 eersten was naar buiten, die der laatsten naar binnen gekeerd. 



Dm 2So° Junij van dat jaar kwam de vlinder te voorschijn. Deze bragt 



*) De lithograaf heeft dit kenmerk over het hoofd gezien en niet uaauwkenrig genoeg 

 mijne teekeniug gevolgd ; tot mijne spijt bemerk ik deze fout eerst nn, nadat de plaat reed» 

 af;rcJiakt en gekleurd is. 



