118 



afbeelding der rups op verschillenden leeftijd vollediger was en wij overigens 

 in de wijze van behandeling geen onderscheid bespeurden. — Volgaarne 

 belastte ik mij met de beschrijving beider soorten. 



Perruginea behoort tot het genus Xanthia, waarvan de vlinders zich hoofd- 

 zakelijk door eene bruingele of gele kleur kenmerken , eene onderaf- 

 deeling van Boisduvai-'s Tribus Orthosides, die zich door de dakvormige 

 ligging der vleugels aan de Hadenides en door het gemis der haarbosjes 

 van het lijf aan de Nocluides aansluit. — 



De halfwassen rups (fig. 1.) heeft den kop klein, bruin met twee zwarte 

 vlekken, het nekschild bruinachtig zwart met drie witte strepen, die tot op het 

 elfde lid flaauw doorloopen en aan iedere zijde nog twee witte stippen. De 

 grondkleur is roodbruin; op den rug staan, voor al na het derde lid zeer 

 duidelijk, donkerbruine spade- of schildvormige vlekken met den ronden kant 

 naar achteren, waarin zich op ieder lid vier stippen bevinden, die even als 

 de fijne ruggestreep lichter dan de grondkleur en donker ingevat zijn. De 

 luchtgaten zijn zwart en liggen in eene donkere lijn, die in de zijden bo- 

 ven de lichtgrijze pooten en den even zoo gekleurdeu buik heenloopt. Van 

 -deze beschrijving verschilt de volwassen rups (zie lig. 2) slechts door meer- 

 dere grootte, bedragende deze ruim 3i Ned. duim en eene meer bruine kleur. 

 De pop (zie fig. 4), die in een vrij digt spinsel in den grond ligt (zie 

 fig. 3), is bruin zonder bijzondere teekening en heeft twee spitsen aan het 

 staarteinde met nog twee zeer fijne, als haartjes, daarnevens (zie fig. 5). 



Bij den vlinder (zie fig. 6 en 7) zijn de kop, de halskraag en de met 

 een' kleinen kam voorziene rug bruinachtig geel, de sprieten meer grijs en 

 met fijne haartjes bezet; het achterlijf is graauw met gele haarbosjes aan de 

 zijde en den anus ; de vleugels zijn bruinachtig geel, nu eens meer iii het 

 roode, dan weder in het gele vallend, met fijne graauwe stof, vooral 

 op de aderen bedekt; de dwarslijnen zijn roodbruin, zoo ook de ronde en 

 niervlek, welke laatste aan de onderzijde met eene ijzergraauwe vlek is in- 

 gevuld, die meestal door eene bruine schaduwstreep doorsneden wordt; de 

 tandlijn is duidelijk, oranjekleurig aan de binnen-, geel aan de buitenzijde; 

 voor de gele en graauwe franje staat eene donkere lijn van halve maantjes. 

 De ondervleugels zijn aschgraauw met halve-maanvlekken, aan den boven- 

 rand geel met gele franje. De onderzijde is grijsachtig geel, aan de buiten- 



