130 



De vlinder, bij fig. 12, vliegende afgebeeld, heeft de boven vleugels breed 

 en sterk afgerond, den bovenrand eenigzins hoekig uitioopende, zeer dun 

 met vederstof overtogen. 



Kop, schouderdeksels en borst, alsmede het achterlijf zijn lichtbruin. 

 Bij het wonteleind loopt een donkere hoekige dwarsband; daarop volgt een 

 klein zwart streepje, vervolgens een getande lichtgrijze baud, met aan de 

 binnenzijde op iedere ader een zwart puntje; van den bovenhoek loopt eene 

 zwarte schuinscbe streep, zich aan den aldaar meer naar binnen wijkenden 

 lichtgrijzen band aansluitende; tusschen deze streepen is de kleur levendi- 

 ger bruin dan die van het middenveld. Lnngs den buitenrand staat op iedere 

 ader een zwart puntje. De franjes zijn bruin, donkerder gestreept bij iedere ader. 



De ondervleugels zijn groot en rond, en zeer dun, geelachtig grijs ge- 

 kleurd, met eeuen daauwen 'grijzen dwarsband ; op het midden van den 

 vleugel staat een zwart rond vlekje. De franjes zijn ietwat donkerder, langs 

 den rand met een zwart puntje op iedere ader. 



De vrouwelijke vlinder, bij fig. 5 voorgesteld, is geheel en al vleugelloos, van 

 eene muisvale kleur. De halskraag draagt een' bruinen rand ; de sprieten zijn 

 zwart en wit geringeld; aan het staarteinde ziet men een' bruinen haarbundel. 



Volgens Treitschke verlaat de vlinder, of in October of in de lente 

 van het volgende jaar het poppenhulsel ; voor zoo veel mij bekend is, ver- 

 schijnt hij hier te lande slechts eenmaal 'sjaars. 



Veu HinsLi,. 



Den 30 April 1857 ontving ik van mijn' vriend Dr. J. Wttewa^li, 

 te Voorst, een ongevleugeld vlinderwijfje, zittende op een' ring van eijeren, 

 door haar gelegd rondom een appeltakje, welke eijeren om hunne ruige of 

 harige bekleeding door mij herkend werden voor die van Anisopteryx AeS' 

 cularia, alzoo ik die, vele jaren geleden, ook eenmaal in mijn bezit gehad 

 had, zoo als hieronder nader blijken zal. 't Diertje zelf bleek mij dan ook 

 't wijfje van dien vlinder te zijn ; en onmiddelijk zettede ik mij neder om 

 van een en ander eene afbeelding te maken (vergelijk fig. 1), daar mij 

 zulks bij de zeer weinig voorkomende wijze van eijerlegging, zoo als men 

 bij de Êingelrups (Gaslr. Neustrla) waarneemt, en den aardigen stand van 

 den vlinder allezins belangrijk voorkwam en het insect nog niet in dit werk 

 beschreven en afgebeeld was. Het bleek mij echter later, dat ik dien grooten 

 haast met het afteekenen niet had behoeven te maken, daar de moedervlinder 

 hare eijeren niet verliet, maar bestendig en in dezelfde houding daarop bleef 

 zitten, nu en dan zich wel eens verplaatsende, maar dan ook dadelijk weder 

 zich op dezelve nederzettende of vastklemmende, alsof zij die moest bewaken 

 of uitbroeijen, eene bijzonderheid die ik mij niet herinner bij andere vlin- 

 dersoorten alzoo te hebben waargenomen. Dit duurde zoo voort tot den 

 14aen Mei, op welken dag ik onverwacht de jonge rupsjes in menigte uit 

 de eijeren bevond gekomen te zijn (verg. tig. 4), die zich met snelheid 

 overal heen verspreidden en zelfs om den vlinder heen kropen, welke daardoor 



