134 



geworden. Met het gewapend oog kon ik op dit nieuwe rupsje geen spoor 

 ontdekken, dat liet insgelijks reeds eene prooi van een dergelijk insect was 

 geworden. Het liet zich wilde zuringsoorten zeer goed smaken, nam in grootte 

 toe zonder dat ik het van huid zag verwisselen, en was omtrent den 20eii Junij 

 volwass-en, zoo als het bij fig. 1. afgebeeld is. Het had toen eene helder 

 groene kleur, met eene rozenroode ruggestreep, door eene donkerder streep 

 in het midden verdeeld, langs de zijden insgelijks rozenrood. De geheele 

 rups was zeer digt met fijne haartjes bezet, waardoor zij een borstelig voor- 

 komen had. De kleine, steeds verborgene kop was licht rood; van onderen 

 was het overige witachtig; met zeer korte, eenigzins donkerder gekleurde 

 buikpooten. 



Op den 21steD Junij, nadat zij een paar dagen stil had gezeten zonder 

 zich te voeden , spon zij tusschen de bloemen van de zuring eenige fijne 

 draadjes om zich heen, en verpopte den SS^'en daaropvolgenden, gelijk is 

 voorgesteld bij fig. 2. 



De pop is kort en gedrongen, van eene geelachtige groene kleur. Over 

 den rug loopt eene roode streep (üg. 2 en 3). De luchtgaten zijn lichtgeel; 

 de vleugelscheeden hebben eenige olijf kleurige langsstreepjes en zijn met 

 rood omzoomd; overigens is de pop zeer fijn met zwart bestippeld. Onder het 

 microscoop beschouwd waren deze zwarte stipjes kleine dubbele haakjes, 

 w.aarmede zij met uitzondering der vleugelscheeden, bezet is , zoo als bij a 

 het achterlijf van onderen, en bij b een dezer haakjes, sterk vergroot, is 

 voorgesteld. 



Acht of negen dagen voor het uitkomen van den vlinder wordt de pop 

 langzamerhand donkerder van kleur, eindelijk zeer donker bruin, en kort 

 daarop, den O^en Julij, verliet de vlindei- het poppenhulsel en tot mijn 

 groot genoegen was het werkelijk Polyommatus Phlaeas van het mannelijk 

 geslacht. Hij zette zich, nadat de vleugels volgroeid waren, in volkomen 

 rust, als bij fig. 4. is afgebeeld, met de voorvleugels bijna geheel tusschen 

 de achtervleugels verborgen. 



Yliegende is hij bij fig. 5 voorgesteld. Kop, borst en achterlijf zijn 

 blaauwachtig zwart, de oogen bruin, met wit omboord; de palpen grijs; de 

 sprieten bruin en wit geringeld. De voorvleugels zijn goudglanzig vuur- 

 kleur met eenen breeden, aan de binnenzijde eenigzins golvenden rand. 

 Deze is zwart met eenen blaauwen weerschijn. Bij den bovenhoek staan in 

 eene schuinsche rigting drie zwarte vlekjes, daar onder twee dergelijken, 

 en bij den benedenrand nog twee, zeer digt bij elkander. Aan het wortel- 

 eind ziet men een klein rond, en op het midden van den vleugel een 

 vierkant zwart vlekje. De franjes zijn bruinachtig grijs. 



De achtervleugels zijn zwart met eenen blaauwen gloed; langs den bui- 

 tenrand, tot op twee derde van den vleugel loopt een van onder ge- 

 tande vuurkleurige band, met een klein staartspitsje. 



Naar alle waarschijnlijkheid is de blaauwe gloed over het zwarte gedeelte 

 der vleugels van korten duur, en best te zien bij pas uit de pop gekomen 

 vlinders, daar bij die, uit mijne verzameling genomen, om tot voorbeeld 



