135 



der overige afbeeldingen te dienen, het zwart eeneu bruinen gloed schijnt 

 verkregen te hebben. 



De vliegende vrouwelijke vlinder, bij fig. 6 afgebeeld, is iets grooter dan 

 de mannelijke, overigens van dezelfde grondkleur, maar iets lichter. Boven- 

 dien zijn de voorvleugels meer afgerond en bij sommige voorwerpen staan 

 boven den getanden band, langs de achtervleugels, eenige licht blaauwe 

 stipjes, en op het midden van die vleugels een flaauw, halvemaanvormig 

 donkerder streepje, dat ook bij den mannelijken vlinder aanwezig is. 



De onderzijde van den zittenden vlinder (verg. fig. 4) heeft de voorvleugels 

 levendig vuurkleur, zonder glans; de breede buitenrand is hier geelachtig 

 grijs, aan de binnenzijde met vier bruine vlekjes, waarvan het onderste het 

 grootste is. De zwarte vlekjes op het midden des vleugels zijn licht geel 

 omzoomd. 



De achtervleugels hebben dezelfde kleur als de breede zoom op de on- 

 derzijde der voorvleugels, met eenige zeer kleine, half zwarte en witte 

 puntjes en langs den benedenrand eenen roeden getanden band, welke met 

 lichter en donkerder grijs omzoomd is. 



Dat ook deze vlindersoort in kleurschakering varieert blijkt uit de vol- 

 gende afbeeldingen. 



De afwijking bij fig. 7 is om het witglanzende in plaats van vuur- 

 kleurige opmerkenswaardig. Zij is mij door de welwillendheid van mijnen 

 geachten vriend, den Heer A. J. van Eyndhoven, uit zijne rijke verzame- 

 ling ter afbeelding toegezonden en is afkomstig uit die van den Heer 

 J. C. H. Van WAi.cnuEN, die het met nog een ander dergelijk voorwerp in den 

 omtrek van Brummen schijnt gevangen te hebben. Dit exemplaar is alzoo 

 in zijne verzameling overgegaan, even als dat van den Heer Van Lennep, 

 waarvan in de Botitvsioffen I. D. 4 st. bl. 220 melding wordt gemaakt, dat 

 echter van veel ouder dagteekening is. 



Deze afwijking kan gehouden worden voor de varietas Schmidtü, pi. 10. 

 fig. 3. van Geuhakd's Mon, der Lycaenen. Ook de Heer J. W. Lodeesen 

 heeft deze afwijking in den omtrek van Amsterdam gevangen en mij wel- 

 willend ter afbeeldinsr toegezonden. Engkamelie bekwam deze en andere 

 variatien, die hij afbeelde, uit Duitschland. 



De reden die mij aanleiding gaf mij tot den Heer Lodeesen te wenden, 

 was daarin gelegen, dat ik mij voorstelde volgens ingewonnen berigten dat 

 de afwijking, op de Tijtelplaat van het deel V van dit werk voorgesteld, in 

 het bezit van dien natuuronderzoeker kon zijn. Hierin werd ik echter te 

 leur gesteld; doch ik ben ten vollen overtuigd, dat wijlen de Heer van 

 Leenhoff de i.'espieeue , Burgermeester van Doesburg, haar eene lange 

 reeks van jaren geleden, bij Brempt gevangen heeft. Ook is zij volgens 

 Sepp eene enkele keer in de duinen bij Haarlem gevangen. 



De voorvleugels zijn bij die afwijking licht vuurkleur; de zwarte vlekken 

 zijn wit en het overige zwart op de vleugels is licht paars. 



Bij Tig. 8 heb ik eene variëteit uit mijne verzameling, bij Doesburg ge- 

 vangen afgebeeld, die donker van Meur is met de zwarte vlekken op de voor- 



