166 



achter wit bandje ietwat verder naar de franje toe. Het achterlijf grijs, 

 bij het mannetje met een geel haarbosje. 



De voorpooten van het mannetje hebben de heup bedekt met korte grijze 

 haren; de dij aan de bovenzijde bedekt met lange haren, die naar de heup 

 toe uederslaan, doch als het diertje zich beweegt, kamvormig opgezet wor- 

 den. Deze haren zijn hooggeel van kleur; de scheen eindelijk is met ne- 

 derliggende haren dik bezet, de tarsen zijn normaal (1). Wij hebben 

 getracht dit eenigzins te verduidelijken door onze figuren 8 en 9, Pig. 8 

 stelt de poot in rust voor, als wanneer de waaijer van haren op de dij ne- 

 dergebogen is, fig. 9 daarentegen stelt de poot voor, wanneer het vlindertje 

 in beweging (of in aangename stemming?) is; alsdan is de waaijer tot ver 

 voorbij de knie uitgespreid. 



Waarschijnlijk bestaat er slechts eene generatie in het jaar, worden de 

 eijeren in Junij of Julij gelegd en komen de rupsjes in Augustus uit. 

 Tkeitschke zegt uitdrukkelijk dat zij overwinteren en het kan ook niet 

 wel anders, daar de door den Heer de Gkaaf gevonden rupsjes nagenoeg 

 volwassen waren. Dit insect schijnt overigens in ons land tamelijk zeld- 

 zaam te zijn. Volgens Guenée zou het in geheel Europa voorkomen. 



(1) Guenée vergist zich met te zeggen: „ont les tifaias antérienrs élargis, tris tcIb» 

 et renfermant des pinceaux de poil soyeux." Hij bedoelt „les fémurs." 



VERKLAKING VAN PLAAT 44. 



Fig. 1. De rups, nagenoeg Tolwasson. 



• S. De kop en Tier voorste geledingen ver- 



groot. 

 » 3. De pop. 

 «4, De uiterste punt der staartspits, sterk 



vergroot. 



• 5. De vlinder rustende. 

 » 6. De vlinder vliegende. 



» 7. De kop van het wijfje vergroot. 



» 8. 1 De voorpoot van het mannetje ver- 



• 9. 'groot. 



