iliEiUiiüNI 



:©TII!, 



ACHTSTE DEEL N". 47. 



LUPERINA DIDYMA, BOE-KH. 



Vergelijk voor deze Vlindersoort : 



Treitschke, Schmett. v. Eur. D. V. 2. bl. 86, en Suppl. D. X, 2. bl. 61. 

 HuBNER, Samml. Eur. Schmett. Tab. 89. Fig. 420. T. 20. Fig. 97. T. 135. 



I"ig. 619. en 620. 

 Feeijer, Beitrage Tab 75. Fig. 1, 2. Tab. 443. Fig. 6. 

 öNELLEN, Tijdschrift voor Entotn. I. p. 117. 



Alhoewel deze vlindersoort in vele gewesten en ook hier te lande geene 

 zeldzaamheid is, zoo is er bijna geene, die onder zoo vele verschillende 

 namen vermeld is geworden, hetgeen zal toe te schrijven zijn aan de 

 verborgene levenswijze der rups. De onvermoeide Entomoloog, de Heer 

 C. T. Snellen, die bij den ijver welke hem bezielt, steeds bereid- 

 vaardig is om zijne onderzoekingen tot nut der wetenschappen bekend 

 te maken, zond mij op den lOden Mei eenige rupsen van deze soort, 

 door zijn Ed. in den omtrek van Rotterdam tusschen de stengels van 

 onderscheidene grassoorten gevonden. Mijne rupsen ontving ik in het 

 onderste der stengels van de grassoort Hordeum murinum, en verzorgde 

 liaar dadelijk met eenige van die planten, waarna zij zich verborgen en 

 tusschen de stengels met kracht indrongen. Vervolgens de planten in 

 eene groote suikerflesch gepoot hebbende, liet ik de rupsen aan haar lot 

 over, zorg dragende de planten aan de lucht bloot te stellen en vochtig te 

 houden. '^ 



Eene dezer rupsen was nog niet volwassen en had meer het voorkomen 

 eener Pyralide-rups, dan vaneene, waaruit eene Noctua moest voortkomen, 

 ^y IS bij Fig. 1 afgebeeld, was gestrekt en dun naar evenredigheid 

 van hare lengte, licht groen van kleur, met den kop buitengewoon 

 klein, geelachtig. De paarsche zijdestrepen bij de volwassen rups 

 worden bij de laatste vijf ringen eene breede ruggestreep, bij iedere in- 

 kervmg der ringen afgebroken. De voor- en buikpooten zijn eenigzins 

 donkerder, terwijl de rups, met het gewapend oog beschouwd, zeer fijn 

 behaard is. 



De rups volwassen zijnde (verg. Fig. 2) is meer gedrongen, naar achter 

 dunner wordende. De kop is geelachtig, met twee zwarte puntjes ; op 

 het halsschild staan twee paarsachtige schuine streepjes, over den rug 

 loopen twee strepen van dezelfde kleur. De buikpooten zijn donkerder 

 groen. De luchtgaten zijn zwart en de geheele rups is zeer fijn behaard. 



47 



