172 



Kort voor de verpopping zit de rups meer i'neengedrongen, waardoor 

 de ringen uitpuilen. 



In het begin van de maand Julij besloot ik te onderzoeken wat er 

 van mijne rupsen steeds in de nog groeijende grasplauten verborgen, ge- 

 worden was, en vond in een zeer dun weefsel gave poppen, benevens eene 

 nog niet verpopte rnps, van eene vuile lichtgroene kleur, hare gedaante- 

 wisseling nabij. Ik legde deze rups en de poppen op vochtige aarde. 

 De pop (zie Fig. 3) heeft de vleugelscheeden geelachtig bruin, het ach- 

 terlijf donkerder met donkerbruine inkervingen. 



Eene dezer poppen werd eenige dagen voor het uitbreken van den 

 vlinder meer en meer donkerbruin en gestrekt. Van andere poppen 

 bleven de v]eugelsci)eeden tot kort voor het uitkomen van den vlinder 

 veel lichter van kleur, naar mate der verschillende kleurschakeringen 

 der vlinders, die er uit zouden voortkomen. 



Het staarteinde, bij Fig. 4 vergroot voorgesteld, heeft gebogen spitsen 

 met aan de buitenzijde twee kleine haakjes. 



Zoo als ik hier boven aanhaalde, hebben eenige Entomologen in de 

 zoo zeer uit elkander loopende afwijkingen gemeend aanleiding te vin- 

 den om er meer dan eene vlindersoort van te maken. Zoo heeft En- 

 GRAMELLE in zijne Papillons (TEurope eene geheele plaat gevuld met de 

 afbeeldingen van vlinders onder drie verschillende namen. Evenwel 

 betwijfelt hij, daar de rupsen hem onbekend waren, of het werkelijk 

 drie afzonderlijke soorten zijn, en even weinig durft hij bepalen, wat 

 eigenlijk afwijkingen zouden kunnen zijn. Zoo (vervolgt hij verder) is 

 de vlinder onder den naam van Variahle (^Vult/ma van Esper) zoo zeer 

 aan afwijkingen onderworpen, dat er geene twee gevonden worden, die 

 volkomen op elkander gelijken, en hij veronderstelt dat ook hier het 

 kennen der rupsen welligt verschillende soorten zoude doen ontdekken, die 

 tot nu toe eenvoudig voor afwijkingen gehouden worden. Zoo zegt 

 Feeijer in zijne Beitrage dat Fehe, een Duitsch Entomoloog, hem ver- 

 klaard heeft, dat Secalina van HüBNER niet bij Dulijma behoort, maar 

 eene bijzondere, van haar verschillende soort is. 



OokEöSEL in zijne Insecten-Belust. D. III. T. 86. Fig. 6, heeft de rups af- 

 gebeeld, terwijl Kleeman Beitr. T. 17. Fig. A en B, pop en vlinder voorstelt. 



Het was den 17J<;° Julij dat uit de hier boven beschreven donker ge- 

 kleurde pop de eerste vlinder, bij Fig. 5 vliegende afgebeeld, verscheen. 

 Kiet alleen was hij van eene aanzienlijke grootte, maartevens zeer donker 

 van kleur, en had veel overeenkomst met den, onder den naam van 

 N. nictitans op T. 135 fig. 619 door Hübnek afgebeelden vlinder; 

 kop, halskraag, borst en schouderdekselen waren donker kastanjebruin, 

 met eene dubbele kuif, naar achteren lager afloopende. Het achterlijf 

 was donker grijs, op de drie eerste geledingen zag men kleine kuifjes. 

 Het staarteinde vertoonde eenen gespleten haarbundel. 



De kleur der bovenvleugels was als die van den thorax; van het wortel- 

 eind tot aan de niervlek liepen eenige golvende donkere dwarsbanden, 

 waardoor eene donkere langsstreeep zigtbaar was. De niervlek was geelachtig- 



