UliliUiiiiMI imSEgTEN 



ACHTSTE DEEL W. 50. 



Satteds Semele L., Deilephela Celerio L., Aplecta hekbida 

 W. V., AcBONTCTA Aceeis L,, Boiia cbataegata L. 



Gelijk wij in het vorige nommer gemeld hebben, gaan wij in dit 50e 

 voort met het geven van bijvoegsels tot reeds verschenen nommers. 



Fig. 1 en la stellen het ei van Satyrus Semele L voor, in natuurlijke 

 grootte en vergroot. Men zal zich herinneren dat Semele in nommer 23 

 van Deel VIII is behandeld; toen evenwel was het ons onmogelijk daarbij 

 de afbeelding van het eitje te geven. Sedert hebben wij die van den 

 H. E. Gestr. Heer Veb Hüell ontvangen. Men ziet dat het ei eene 

 langwerpig ovale gedaante heeft met afgeknotte enden en dat het met 

 fijne dwarsribbetjes is geteekend. 



Bij Fig. 2, 3 en 4 is de rups van Beilephila Celerio L. in verschil- 

 lenden leeftijd voorgesteld. Ook deze afbeeldingen zijn mij uit de rijke 

 portefeuille van den Heer Veu Hoell verstrekt. Zijn H. E. Gestr, 

 schreef daarbij het volgende: 



„Het bekende werk van Freter raadplegende, werd ik ten vollen 

 overtuigd, dat de rups, op de titelplaat van Deel VII afgebeeld, die, 

 van Beilephila Celerio voorstelt en wel eene groene afwijking; dat bruine 

 rupsen somtijds eene groene kleur aannemen is een verschijnsel, hetgeen bij 

 de rups van B. Elpenor nu en dan wordt waargenomen ; onder anderen 

 heeft Bösel op PI. IV. J). I. van zijn insectenwerk bij fig. 2 eene zoo- 

 danige afwijking afgebeeld. Het is mij aangenaam, de zeldzaamheid van 

 deze fraaije vlindersoort in aanmerking nemende, dat het mij gelukt is, 

 de verschillende levens-perken van deze rups te hebben afgebeeld en 

 beschreven."' 



„Eenige jaren geleden, geraakte ik op den Il<3en September in het 

 bezit van een zeer jong rupsje, op een' wijnstok gevonden, veel over- 

 eenkomst hebbende met dat van B. Elpenor, welke rups ik vroeger van 

 het ei af had opgevoed en ter verandering gebragt. Bij nadere en 

 naaun keurige beschouwing, kwam het mij twijfelachtig voor, of ik mTj 

 ook in de soort vergiste, en ik vervaardigde dus eene afbeelding van 

 liet rupsje, dat mij toescheen nog niet van huid te hebben verwisseld. 

 Zie fig. 2. Het was levendig ligtgroen van kleur; de vijf eerste ringen 

 geelachtig. De kop was licht paars; op de vierde en vijfde geleding zag 



50 



