!86 



men aan wederzijde twee donkere stipjes ; de vrij lange spits op de elfJe 

 ring was vuil groen." 



„Den 22sten daaropvolgenden verwisselde de rups van liniJ en was 

 toen van eene fevfendig groene kleur; de eerste spiegelvlek was geel, 

 van onder met eenen zwarten zoom; de tweede kleiner en wit, met 

 eenen zwarten zoom. De kop was groen ; de staartspits paars, van 

 onder bij de inplanting groen. Met het gewapend oog bescliouwd, 

 was de rups zeer fijn wit gestippeld." 



„Den 30steü vervelde de rnps voor de derde maal, en bleef dezelfde 

 kleur behouden. De kop was groen met twee V-vormige streepjes, welke 

 lichtbruin van kleur waren. De spiegelvlek op de vierde geleding was 

 eenigzins ovaal met eenen groenen gestippeïden kern, omgeven van 

 twee banden, de buitenste blaauwachtio; donkergroen, de binnenste licht- 

 geel. De tweede spiegelvlek was geel met blaauwachtig groen omzoomd, 

 de zijdestreep blaauwachtig, van boven donkergroen, met de benedenste 

 helft wit, de schuine zijdestrepen flaauw witachtig, de staartspits korter 

 en paars gekleurd, de stigmata wit." 



„Den tijd van de laatste vervelling heb ik ongelukkigerwijze ver- 

 geten aan te teekenen. De rups was, volwassen zijnde zoo als die op de 

 titelplaat van Deel VII is voorgesteld. Mijne rups begon in weerwil 

 van al mijne zorgen te kwijnen, en stierf kort daarop, zoodat ik in het 

 onzekere bleef verkeeren, omtrent den vlinder, die er uit geboren moest 

 worden, tot de afbeelding derzelfde rups door Freyer allen twijfel 

 deed ophouden, en ik de overtuiging verkreeg, de rups van Celerio 

 te hebben afgeteekend." 



Fig. 5 stelt eene verscheidenheid der rups van Aplecta herbida W. V. 

 voor, welke soort in ditzelfde deel onder Nommer 10 is beschreven. 

 De afbeelding van deze afwijking zijn wij aan de welwillendheid van 

 den Heer de eoo van avestmaas verschuldigd. 



In het derde deel heeft dit insectenvverk zich bezondigd aan eene 

 zeer slechte af beelding der rups van Acrontjcta Aceris L, terwijl in den 

 tekst met de noodige gestrengheid den staf gebroken wordt over de 

 voorstelling bij EöSEL en zelfs die van Kleeaiann, welke verreweg die 

 van Sepp overtreft, niet vrijkomt van aanmerkingen. Ik geef hiernevens 

 bij fig. 6 eene andere naar eene teekening, door mij te Kampen gemaakt, 

 alwaar deze Noctuiden soort niet zeldzaam schijnt te zijn. Het is zeer 

 waar, dat het afbeelden dezer rups zijne eigenaardige beswaren oplevert ; 

 want op elke der middelste geledingen des ligchaams staan vier bosjes ha- 

 ren in vier verschillende rigtingen van elkander afwijkend; dit uit -een- wij- 

 ken duidelijk voor te stellen schijnt de grootste der moeijelijkhedeu op- 

 geleverd te hebben. Op de plaat van KöSEL (D. IV. Tab. IV. f. 5) 

 telt men elf bosjes haar, welke als zoo vele obelisken, waarop zij ook 

 tamelijk wel gelijken uit den rug der rups verrijzen, achter zekere rij 



