187 



van ruitvormige vlekken, welke in de natuur (daargelaten dat de vlek- 

 ken niet ruitvormig maar driehoekig zijn) tusschen de bewuste bosjes 

 in ligt. Teregt merkt ook Sepp omtrent deze voorstelling aan, dat „de 

 „Haair Bosjes wel allen als uit puntig te zaamen gezogene penseelen 

 „schijnen te bestaan, 't welk in het natuurlijke voorwerp zoo niet is." 

 De afbeelding van Sepp (Deel III. tab XVI. f. 1) is ondertusschen 

 slechls weinig beter. De rups is zeer harig. Iaat ons zeggen te harig. 

 Op den rug ziet men de rij witte driehoekige vlekjes vrij Juist weder- 

 gegeven, alleen zijn de vlekken te klein; doch daarachter ziet men vijf bosjes 

 roode haren, die allen in eene rigting staan ; 't geen onjuist is daar 1". 

 de bosjes haren ter wederzijde van de rij staan, daar 2". er veel meer 

 dan 5 zijn en S**. steeds vier bosjes als de wieken van een' molen tegen 

 over elkander staan. De teekenaar heeft zich dus ook maar van de 

 moeijelijkheid ontdaan, door haar uit den weg te wijken. Bovendien is 

 volstrekt niet te begrijpen waarom, terwijl de haren der rups eene zoo 

 digt opeengedrongene massa uitmaken, dat zelfs het takje, waarop zij 

 loopt, er niet door heen schemert, waarom de pooten der rups er wel 

 door heen zouden schemeren; zij zijn nogthans op de afbeelding zeer 

 duidelijk te zien. 



Veel beter zijn de beide afbeeldingen bij Kleeman (Tab. XVII fig. 

 1 en 2.) Deze teekenaar heeft ten minste duidelijk voorgesteld, dat de 

 haarbosjes zich aan beide zijden van de rij witte ruggevlekken verheffen. 

 Slechts hebben wij op zijne teektning deze twee aanmerkingen te maken, 

 dat de kleur naar onze meening onjuist is en dat de opgerigte stand 

 van nagenoeg alle haarbosjes niet die is, welke de natuur ons vertoont. 



Bij Fig. 6 op onze Plaat bieden wij nu den lezer eene afbeeldnig 

 aan, naar de natuur geteekend en welke van de opgenoemde fouten 

 vrij is. Men zal zien dat de tint der haren dezer rups roodachtig is 

 en niet geel, gelijk zij in alle opgenoemde platen voorkomt. Deze rosse 

 tint was die van twee voorwerpen, welke achtervolgens in mijne handen 

 kwamen en welke nagenoeg identiek waren. Het eenige verschil bestond 

 daarin, dat de eene rups wat hariger was dan de andere. Beiden waren 

 in de maand Augustus, zoo goed als vohvassen, gevangen. Him kop 

 was zwart met een' gelen keper aan de voorzijde. Het lijf was grijs; 

 over den rug liep eene rij van witte, met zwart oinzoomde vlekken, 

 waarvan de drie eersten eliijrtisch, de overigen driehoekig waren. Al 

 de driehoeken staan tusschen vier bosjes voskleurige haren, waarvan de 

 beide voorsten meestal dikker dan de achtersten; allen wijken in vier 

 rigtingen uit elkander. Bovendien zijn de zijden en de kop bedekt met 

 eene groote menigte rosse haren. Op den anus zag men eene zwarte 

 streep; de luchtgaten waren zwart, de pooten roodachtig grijs. 



Eindelijk biedt ons Plaat L bij fig. 7 eene afwijking in kleur der rups 

 van Rumia crataegata L aan. Men zal zich herinneren dat in het eerste 

 deel van dit werk, onder het tweede gezin der tweede Bende van de 



