van de EERSTE BENDE, P. IV, Tab. I. II. '3 



voren gevonden had, en niet twijfelde of zij waren volwasfen, het 

 geene ook bewaarheid wierd, want twee dagen na den ontvangst be- 

 gonnen zij zich reeds ter verandering in Pop gereed te maken , er was 

 dus maar even tijd om van dusdanige Rups eene afbeelding te 

 kunnen vervaardigen , zoo als men ziet op Tab, I. Fig. 3. Het ge- Tab, T. 

 beurd maar enkelde Jaren dat er deze Rupfcn in overvloed te vinden 'V' 3* 

 zijn (*), en zoo was het in het Jaar 1808 wanneer men bijna overal 

 bij zonnefchijn de Vlinder zag vliegen en de Rupfen te vinden waren, 

 daarentegen in dit Jaar ziet men ncch Rups noch Vlinder, en de Heet 

 Veen zco wel als mijn Zoon en meer Liefhebberen, hebben geen 

 eenen Vlinder zien vliegen, ook geene Rups, of fchoon er naar ge- 

 zocht hebbende, kunnen vinden, en dus is dit geflacht om zoo eens 

 te zeggen, voor een poos tijd als uitgeftorven; wat mag hiervan de 

 oorzaak zijn j zal ieder zeker vragen? ik antvvoorde hierop, dat de 

 Almagtige! die veel beter als wij men fchen, weet, welke vernielingen, 

 door eene grootte hoeveelheid Rupfen kan gedaan worden, dezelve 

 riet naar mate van hunnen verwoestende aard laat voorttelen, maac 

 zegd, tot hiertoe en niet verder; van de vernielende aard der Rupfen, 

 wanneer zij in grootte menigte zijn, hebbe ik reeds melding gemaakt 

 in de Befchrijving van de Hebreeuvvfche Letter- of Resch- Vlinder 

 (Di'spat") derde Deel pag. 9, en in de Befchrijving van de geftreepte 

 DenneRups (Piniperda) derde Deel pag. 114, en wegens ons tegen- 

 woordig Voorwerp meld de Heer Ros el het navolgende; in het eerde 

 Deel zijner Infecten-Verhandelingen, de Hollandfche vertaling pag. 60. 

 en in de Hoogduufche uitgave derde Deel pag. 423. : „ Toen in den 

 „ Jare 1752 omtrent het midden van Juny, onder de Landlieden eene 

 „ algemeene klagte otuflond, over eene bijzondere foort van Rupftn , 

 „ welke de bladeren der Artisjokken ten eenenmaal afvraten, bekroop 

 „ mij de lust om deze Rupfen te keren kennen , naar 't veld te gaan , 

 „ en dezelve te zoeken. Schoon ik nu rog wel vijftig treden van de 

 „ Akkers af was, waarop ik wist dat Artisjokken (tonden , ontdekte 

 ,, ik reeds tot mijne zter grootte verwondering louter ledige-Stengels 

 „ en Stelen, en de Akkers za^en er niet anders uit, dan of ze met 

 „ droog Bezerr.rijs beplant waren : doch toen ik nog wat nader kwam, 

 „ ondervond ik een walgelijke reuk, die mij vast deed befluiten , dat 

 „ er vele Hupten op dat Land moesten wezen. Ik bedroog er mij ook 

 „ geenzins in: want ik kon naauwelijks eene trede op den Akkerdoen, 

 „ 2onder te gelijk eene menigte Rupfen te vertreden; doch mijne 

 „ verwondering nam nog meer toe, wanneer ik aldaar, £00 't mij toe- 



fcheen 



(•) Zie hieromtrent het eeifte Deel 4« Stok prg. 44. 



A a 



