van het Ebrstr Gezin der Eerste Bende , P. IV. Tab. XIV. 4$ 



5- 4- 



Jammer is het, dat ons tegenwoordig Voorwerp niet (erftond 

 is afgeteekend geworden. Ofschoon de Teekening, voor zoo 

 veel de plaatzing der citroengele vlakken betreft, zeer veel 

 overcénkomsc hadc met de afbeelding van de volwasfen Tab. XIV. 

 Rups, Fig. 1. op Tab. XIV. was 'er echter, in de kleur pig. 1, 

 van den Rug en de zijden , een aanmerkelijk onderfclieid : 

 dit, namelijk, dat dezelve eenigzins paarsachtig was, nage- 

 noeg als die van de volwasfen Rups van de Linden -Pijlftaart, 

 in het Eerste Deel van dit werk befchreven en afgebeeld. 

 Ook was onze Rups toen veel kleiner, en weinig grojter 

 dan de jonge Rups van de Wolfsrnelk - Vlinder , op Fig. 4. 

 van Tab. IV. in het voorige Deel van dit werk te vinden. 

 Het is daarom zeer waarfchijnlijk, (hoewel men dit niet heeft 

 waargenomen,) dat zij, kort na den i$denjulij, eene ver- 

 velling heeft ondergaan. Vermoedelijk zal dit des nachts ge- 

 fchied, en veelligt het afgeftroopte vel, na de verhuiding, 

 door onze Rups opgegeten zijn; ten minsten heeft men het- 

 zelve in haar verblijf, dat daaglijks fciioon gemaakt en vaa 

 ver»ch voeaer voorzien wierdt, niet gevonden. 



$• f' 



Moe dit ook moge zijn, binnen den korten tijd, van flechts 

 zeven dagen, hadt zij bijna hare volkomen j, l0e i gekregen. 

 En geen wonder! — want zeker zijn 'er weinig Kupièn- 

 foorten , welke zoo hongerig fc'.iijnen te zijn als deze. Onze 

 Rups vondt men, zoo wel bij dag als bij avond, altijd bezig 

 met vreten; en of men het Suikerglas, waarin zij bewaard 

 wierdt, opligtte, verplaatste, of op zijde hieldt om haar beter 

 te bezichtigen, zij fcheen zich daaraan geheel niet te fiooren. 

 Hare fpijze was, geü k hier boven reeds gezegd is, het gele 

 Walllroo. Doch , als men haar eenige Takjes of Bloemen 

 van het witte, (hetgeen op onze Duingronden zeldzamer is,) 

 gaf, fcheen zij dit met fmaak, en zelfs bij voorkeur, te nut- 

 tigen, keerende echter, als die voorraad op was, aanftonds, 

 met evenveel graagte en drift, naar haar gewoon voedfel te 

 ruj;. Haar drek of afgang was evenredig aan hare gulzigheid, 

 menigvuldig, groot, en, fchoon veel kleiner, nagenoeg gefigu- 

 reerd en met inkervingen voorzien, gelijk die van den Sphinx. 

 dtropoi, ea den Sphinx Conyolvuli. 



La §. 6, 



