26 NA CH DeVL DIN DE RAK 
was, zette myn hooggeachte Vriend, hetzelve in eene Doos, in hoope 
dat het Eiëren zoude leggen; dewyl dit Wyfje zich reeds zeer befchadigd 
had, zo maakte meergenoemde Onderzoeker der Natuur, hieruit op, en 
met reeden, dat hetzelve reeds eenigen Tyd uit deszelfs Pop was ge- 
weest , dus gevloogen en gelegendheid gevonden had, om te hebben 
kunnen paaren, en alzo bevruchte Eitjes te leggen, dit was dan ook 
van dat gevolg, dat het meergenoemde Wyfje, in den Tyd van vyf 
Dagen, 88 Eitjes. gelegd had, hiervan zond. gelijk boven gezegd is, 
meergenoemde Vriend, my den 19 August 38 {tuks, dezen ten mynen 
Huize gelegen hebbende tot den often gaaraanvolgende , dus niet veel 
meer als twee Weeken, kwamen de jonge inwoonders 'er op dezen en 
eenige volgende Dagen uit te voorfchyn. 
9 3 
De jonge Rupsjes, uit de Eiëren koomende, waren tien pootige Span- 
Rupfen, bruin van kleur, behalven het Kop en Staarteinde, 't welk licht 
graauw was, echter wierd dit kort daar na, van dezelfde bruine kleur, 
als het overige Lichaam der Rups, maar nu was goede raad duur, na- 
mentlyk, om te weeten wat Zy voor Voedzel hebben moesten, het eerst 
waren myne gedachten op de Beuke- Bladen, dewyl de Vlinder in eene 
Haag van Beuke Boomen gevangen was, dacht ik voor zeker, dat de 
Moeder-Vlinder , hier haare Eiëren had willen leggen, ik gaf dierhalven 
terftond aan mijae jonge Rupfen, fyne en groffe Beuke, om te beproeven 
welke Zy het liefst wilden vreeten, maar neen, zy wilden in *t geheel 
niet, toen-gaf ik Hun Eike, Abeele, Ype, Willige, Linde, Peere, Ha- 
gedoorn, Vlier, Melde, Kruiswortel , Kaasjeskruid, Klaver, Gras , Kool 
en Kropfalade, welk laatfte zeer veele Rupfen , offchoon Zy ‘er anders 
niet op tHuis behoren, echter vreeten, doch neen ook niet, Zy liepen 
over alle deze 15 verfchillende foorten van Gewasfen, heen en weder, 
even als of Zy over het Glas kroopen, daar ik Hun in gezet had, en 
vraten ’er dus niet alleen niets van, maar beproefden het ook niet eens 
om ’er vante vreeten, toen gaf ik Hun ook nog Elfe Bladen, daar ik in 
“tbegin niet op gedacht had, zo dra Zy dezen hadden , begonnen Zy 
terftond een weinig te vreeten „ enook voorts met loopen op te houden, 
vervolgends begonnen Zij 'er allen van te vreeten, zommigea graasden , 
anderen vraten kleine gaatjes in de Bladen, wederom anderen begonnen 
aan de kanten der Bladen hoekjes er uit te vreeten, zo dat ik zelfs ua ’t 
verlopen van eenen Dag, reeds merkelyk zien kon, dat myne Rupfen ia 
grootte hadden aangewonnen, dit ging dus verder voort, zodat de groote 
ften, den 1rden September voor de eerftemaal verveld waren, terwyl ane 
deren op dezen zelfden Dag, noch op derzelver eerfte verwisfcling van 
Huid zaten, ’t welk zeer lang is na het komen uit de Eiëren, want nu 
‘waren 'er toch al 15 Dagen verlopen, Na de eerfte vervelling, wiers 
“den zommigen zeer aartig getekend, namendlyk het voorfte en achrerfte 
gedeelte , ter langte van omtrent vier Ringea of Gelediagen, was ak” 
Î 
er aad 
