van ’t Tweede Gezin der TWEEDE BENDE. P. ZZ, Tab, VIL. 27 
de middelfte vier daarentegen waren geelachtig groen. Den 18de Sep- 
tember, dus maar zeven Dagen na de eerfte verandering van Huid, zas 
ten de grootften op hunne tweede vervelling, en warén den 2often reeds 
verveld , zynde toen voor ’t groot{te gedeelte geelachtig groen , uitge- 
zonderd naar vooren toe, alwaar zy roodachtig bruin waren met eenige 
Bultjes of Verhevendheden, afgebeeld fig. 3. In deze grootte en ge- Fig. 3. 
daante, bleeven zy zo lang, als ‘er nog Elfe- Bladen voor den Winter 
te bekomen waren, aan ’t vreeten , doch groeiden genoegzaam niets meer, 
intusfchen hadden ’er van ‘t begin af aan, tot nu toe, reeds veele het 
leven verloren, zo dat ik met het begin van den Winter, terwyl ik hun 
ook geen Voedzel meer geeven kon, niet meer als zeven of acht in ’ 
leeven overgehouden had, deze moesten nu, zoude het wel gaan, den 
aanftaanden Winter, zonder eenig vreeten leevend overblyven, om ver- 
ders met het volgende Voorjaar, wanneer, ‘er wederom Elfe- Bladen 
zouden te verkrygen zyn, te kunnen vreeten, en zo doende tot derzel- 
ver vollen wasdom te geraaken, ik liet dezelven derhalven ftil ftaan , in 
een matig warm Vertrek, in een groot Zuiker- Glas, voorzien van Tak- 
jes en dorre Elfe- Bladen ‚om, indien myne Rupsjes het konden goedvin= 
den zich te verfchuilen , hun de gelegendheid daartoe niet ontbreeken 
mogt, eindelyk zag ik naar dezelven den 5 April des volgenden Jaars, 
en bevond tot myn leedwezen, dat ‘er niet meer als maar'twee, leven- 
dig waren overgebleeven, waarvan. de eene zelfs reeds een weinig ge« 
vreeten had van een Elfe-Knopje, *t welk met noch eenige anderen, 
uitgebot was uit het Fakje, ’t welk ik hun voor den Winter in een 
Vlesje met Water gegeeven had, ik zond op dezen Tyd wel naar bui 
ten de Stad, om te zien of de Elfe in de vrye Lucht voordeeliger ware 
dan by my in Huis, maar dit was zo niet, integendeel eerder iets min- 
der, myne jonge Elfe meer en meer uitdottende, hoopte ik, dat ook 
myne jonge Rupsjes, met dezelve in grootte tegelyk zouden aanwinnen , 
maar neen, Zy begonnen zonder dat ik ’er eenige reedenen voor weet 
te geeven te kwynen en eindelyk te fterven, dus was hiermede voor 
ditmaal, alle hoop ten einde, om dit fraaije Infeét, tot deszelfs volko- 
menheid te brengen, doch tot myne grootte blydfchap ontfing ik den 
xóden May van dit lopende Jaar 1795 wederom uit Deventer, van my- 
nen, en voor de gehecle infeCten Liefhebbery, zeer waardigen Vriend, 
den Heere D. pr Cocq van NekeYNeN, vier Rupfen , reeds naar 
het my voorkwam meer als half of byna volwasfen , deze had zyn 
Wel Edele, eenige Dagen te vooren op Berke- Bladen gevonden, af- 
getekend Fig. 4. een daarvan zat reeds op *t vervellen , welke ’er ook Fig. 4 
na veele moeite den roden gelukkig door geraakte, dit was toen gelyk 
bleek, derzelver laatfte verwisfeling van Huid, een tweede zette zich 
Daags daarna op ’t vervellen en geraakte ‘er den aatten door, vreetende 
het afgeftroopte Vel niet op,-zo als anders de meeste Rupfen doen wel- 
ken niet ruig Haairig zvn Eene byzondere eigenfchap nam ik aan deze 
Rupfen waar, namenuyk, dat zy veel meer fmaak ícheenen te hebben 
in de Bladíteelen, als in de Bladen Suf: vreetende de meesten van hun , 
2 ER 
