38 DA GeV EIND ER 5 
Aderen van de aldaar befchreevene Vlinder zyn op verre na zo fterk 
niet, als van ons tegenwoordige Voorwerp , waarom het dit Infeê& in 
den ftaat van Vlinder ook met allen recht toekomt , den Naam van: 
zwart geaderd te draagen. 
% 2 
Reeds verfcheidene Jaaren, hebbe ik dezen Vlinder gekend, en wist 
ook dat dezelve op veele plaatzen in Duitschland , zeer gemeen was, 
maar nimmer heeft het my mogen gelukken, denzelven hier in onze 
kwartieren, aantetreffen, doch door mynen hooggeachten Vriend, den 
Heere D. pr CocQ van NeEREYNEN te Deventer, ben ik ook hierin wee 
derom in ftaat gefteld, aan alle Liefhebberen der Infeétenkunde, de 
geheele Huishouding van dit Diertje , in alle deszelfs verfchillende 
Staaten, zo wel in Afbeeldingen, als in Befchryving, mede te deelen, 
Den 7 July 1795, ontfing ik van welgemelden Heere, een Schooltje: 
Eiëren, afgebeeld in derzelver natuurlyke grootte op Tab. X. Fig. r… 
het getal der in dit Hoopje zich bevindende Eiëren, was zeer aanziene 
lyk, en beftond naar myne gisfing ten minften uit 200 of 250 Stuks ; 
Keeds den goften Juny te vooren, had zyn Wel Edele my. het volgende 
gefchreeven: „ Gisteren buiten de Stad zynde, vloog een zwart geaderd 
»„ Witje, eenigen Tyd voorby en om my heen, dit doorgaands Hunne 
» Ordinaire vlugt nìct zynde, kwam ik op de gedachten, dat dit wel 
» Een bevrucht Wyfje konde wezen, het welk eene bekwaame plaats 
uitzocht, om Haare Eiëren te leggen , en juist was dit ook in der 
daad zo, want rondom my ziende, bevond ik my in de nabyheid van 
» eene Doorne-Hegge, te ftaan , als mede by eenige Struyken Slee- 
Pruimen, ik hield my toen zo ftil als mogelyk was, den Vlinder 
» zorgvuldig naargaande, toen zag ik duidelyk, dat deze Wyfjes Vlin- 
» der, op een Tak van de Siee- Pruimen, dewelke vier of vyf treeden 
van my afftond, op de bovenzyde van een Blad, Schoolsgewys Haare 
» Eitjes leide.” De Rupsjes uit deze my toegezondene Eiijes, zyn ook 
allen uitgekoomen, en waren ruig Haairig met zwarte Hoofdjes, maar 
tot myn leedweezen , offchoon ik dezelve terftond Slee- Pruim + Blaadjes 
gaf, zyn zy echter allen geftorven. Voor dat de Rupsjes noch uit Hun- 
ne Eitjes kwamen , teekende ik een van deze laatfte naar ’t leeven on= 
der 
ne 
