6 N ACH T-VLINDERS 
maar wel van deszelfs tweeden {taat, namentlyk in dien van Rups, 
want deze, derzelver voorfte vyf ringen of geledingen zeer kunnende 
uitrekken en ook wederom in een doen krimpen , maakt of vertoond, 
dit in't eerfte geval, als of het Dier eenen zeer langen Hals of Snuic 
had, eenige overeenkomst hebbende , met den Snuit eenes Olyfants. 
De Ridder Linneus, noemd dit Infet Elpenor, zynde wolgens Ovi- 
dius, de naam van den Gezel van Ulysfic; De Heer A. J. Roszr, 
die dit Infet ook afgebeeld en befchreeven heeft, in zyn Eerfte Deel 
der Infeften Belustigung, noemd hetzelve aldaar, die grosfe ge/chwänzte 
und gefpiegelse Weinraupe. 
{a 
Reeds voor veele Jaaren, is my dit Infet, ao wel in zynen Rupfêr,, 
als Vlinderftaat, bekend geweest , doch deszelfs geheele Fuidondiag vi 
als toen niet hebbende kunnen waarnemen , door tusfchenkomende om-- 
ftandigheden, is dus de befchryving van deze vreemde Rups, en dese 
zelfs in allen opzichte zeer fraayen Vlinder, ook achterwege geblee- 
ven, maar nu ìn het gepasfeerde Jaar 13oo den 9 September, van den 
Heere Dotor Martinus van Marum te Hoarlem, (wien ik myne 
dankbaarheid hier voor opentlyk betuige, gelyk ook allen Liefhebberen , 
welke met hunne goedgunstige Bydraagen my verëeren) prefent ontfan- 
gen hebbende eene dergelyke Rups, naar dewelke de Afbeelding op 
Tab. 
