LT REEN 
4 
van het TWEEDE GEZIN der EERSTE BENDE. P. IL, Tab, XX. 79 
nemen zyn, hierdoor gebeurde het dan nu ook, dat toen ik eens naar 
dezelven zag, en wel den ar April des volgenden Jaars 1802, dat uit 
alle myne Eitjes, de jonge Rupsjes reeds uitgekomen waren, op een 
na, dit fpeet my geweldig, want niet alleen waren dezelven reeds uite 
gekomen, maar zy waren noch daarenboven ook allen weg, en uit het 
_ Doosje uitgekropen, behalven een eenig Rupsje, ’t welk zo het fcheen, 
eerst kort van te vooren uit deszelfs Eiërdop uitgekomen was, 
$. 4. 
Het uiigekomene Rupsje, 't welk my nu noch maar alleen was overe 
_ gebleeven, nam ik toen zorgvuldig in acht, en gaf aan hetzelve ter- 
pr 
ftond een noch jong en frisch Takje met Linde- Bladen, dewyl ik dit 
hier in de Stad veel gemaklyker bekomen konde, als wel een Takje 
met Rike- Bladen, want dezen zyn hier maar zeer enkeld. Myn jonge 
Rupsje, begon terftond van de aan hetzelve gegeevene Bladen, met 
graagte te vreeten, zo dat het reeds een paar Dagen daarna, in grootte 
zeer aanmerkelyk had aangewonnen. Naar de weggeloopene Rupsjes, 
zocht ik zeer naauwkeurig, en vond ’er ook werklyk noch twee van, 
dezen plaatfte ik terftond by het andere Rupsje , op het Takje met 
Linde- Bladen ; een van deze twee Diertjes, was bynaar dood, doch het 
andere begon inderdaad noch iets aan een Linds- Blaadje te vreeten , 
echter was het van geen gevolg, want een paar Dagen daarna, ftierf 
het inggelyks , hetzelve was dus naar alle waarfchynlykheid, reeds: te 
lang zonder Voedzel geweest. Den r May, dus neegen Dagen na de 
uitkoming uic het Ei, zat myn Rupsje op de eerfte vervelling, welke 
verwisfeling vaa. Huid, volbragt wierd, den den daaraan volgende. 
_ Teen dit Rupsje uit het Ei gekomen. was, als ook de twee naderhand 
noch, gevondenen, waren dezelven geheel ruig en zwartachtig of donker- 
bruin van. kleur, en men zoude onmogelyk hebben kunnen denken, dat 
eene dergelyke Rups, geheel glad zonder Hairen en fchoon groen van 
kleur zoude kunnen worden, het welk toch echter gebeurde, want hoe 
langer hoe grootter wordende, wierd de eerfte donkere kleur „ hoe lan- 
ger hoe lichter, zo dat het Rupsje na deze eerfte vervelling, reeds bleek 
groen was en noch maar weinig korte Hairen had overgehouden. Den 
Ioden May , dus maar zeeven Dagen na de eerfte vervelling, gefchiedse 
het voor de tweede reize, en den r5den daaraan volgende , zat deze 
onze Rups op haare derde verwisfcling van Huid, hier doorgeraakt 
zynde, had zy eene fchoone groene kleur verkreegen, en was geheel 
zonder Hairen, hebbende ter wederzyden van het Liyf, twee, de geheele 
langte van hetzelve langslopende Streepen verkreegen, waarvan de on- 
derfte merkelyk geelder, en breeder als de boventte was, nu, na deze 
derde vervelling, ’t welk ook ae derzelver laat{te te zyn, io 
2 il, 
