138 NACHT-VLINDERS 
hebberen, en waarom zouden wy niet zoo wel eenen kleinen Vlinder 
als eenen grooten achten? De Maker van ’ Heelal! heeft doch hun 
beiden ter zyner verheerlyking hier op aarde gefteld; ook is het onbee 
flist, waarin de macht des Scheppers het meest uitblinkt, of ín de — 
kleinften, of in de grootften: Hy zorgt voor beiden, dat hun geflacht 
niet verloren gaat, het geen@ volgens myne gedachten met die foorten 
van Vlinderen, waarvan de Wyfjes ongevleugeld zyn, gelyk ons te- 
genwoordig Voorwerp , zeer- gemakkelyk konde gefchieden , om rede- 
nen dewyl het Wyfje , zoo als het ons ten minften voorkomt, niet 
zoo goed in ftaat is haare Eijeren te verfpreiden, maar het veel meer 
bepaald op eene plaats doen moet; daarentegen een gevleugeld Wyfje, 
derzelver Eijeren hier en daar, wyd en zyd, van elkander kan leggen, 
waardoor de jonge Rupsjes beter in de gelegendheid zyn haar voedzel te 
bekomen en zooligt niet alle, doorde eene of andere gebeurtenis, kunnen 
verlooren gaan, maar doch altoos eenigen ’er van tot hunnen volmaakten 
ftaat van Vlinder geraken , die dan door de Lief hebberen, in hunne 
Kebinetten , in zatura kunnen bewaard worden, ter de/chouwiog der 
wonderen Gods! in de minstgeachtfle fchepfelen. 
9. 2 
In ’t begin van dit derde Deel, 7ab. VIL is een Vlinder afgebeeld , 
aldaar genaamd De Zomer-Vlinder, om redenen dezelve geheel groen 
van kleur is, en welke men wel de Zomerkteur zoude kunnen noemen; 
daarentegen in den Winter de bladen der meeste plantgewasfen don- — 
ker van kleur en bruinachtig zyn, zoo zal ik dan ons tegenwoordig 
Voorwerp noemen de Winter-Vlind:r , temeer nog, dewyl dezelve in 
den ftaat van Vlinder, in den Winter te voorfchyn komt: in Duitsche 
land noemt men hem insgelyks der Winter-Smetterling, ook wel der 
Spättling. De Ridder Linneus noemt ons Voorwerp Brumata, en 
HurNaceEL, Hyemata. 
$ 3. 
