9é NACHT-VLINDERS 



ea dierhalve teeder van Natuur zijnde, kan onze Vlinder eene al t« 

 strenge koude niet doorstaan, reden waarom het geregeld voorlleelen van 

 onsinsekt hier te lande, niet met eenige grond van zekerheid kan verondersteld 

 worden, en bij het soms spoedig invallen van eene gure en vochtige Herfst, 

 en daarop volgenden strengen Winter, moeten de Vlinders en derzelver 

 Eijeren omkomen , en niet voor dat eene meer naar deszelfs ware Vader- 

 land gewijzigde luchtsgesleldheid weder daar is, op nieuw andere Vlin- 

 ders eene reis tot ons ondernemen. 



S4. 



Uit vrees dat de Rups, welke reeds volgroeid was, zich ter verandering 



Fig. 1. zoude schikken, haastte ik mij om haar af te beelden. Fig. 1, Tab. XXI, 



Teb. XXI. stelt onze fraaije Rups van ter zijde gezien voor, de beide oogspiegels op 



den derden ring, haar schoonste sieraad, zijn zwart, afdalende tot Hemels- 



blaauw, vervolgens eenigzins groenachtig, en wit van binnen, en bovendien 



Fig. 2. met eene lichtere zoom omringd. Fig. 2 vertoont onze Rups van boven 



gezien, waardoor het dunner afloopen der voorste ringen, door hel uitrek. 



ken opgemerkt kan worden; midden over den rug loopt eene lichte blaauvv- 



achlige streep welke zich steeds in en uitzet, en van de ademhaling van 



het Insekt getuigt. 



$5. 



Het was op den 7<^6° September 1835, dat ik met het genoegelijk ge- 

 schenk van onze Rups verrast werd; ik bezorgde haar een ruim verblijf, 

 en versch voedsel dat ik in een fleschje met water zette; al dadelijk 

 merkte ik op dat dit Rupsen soort zeer verslindend is, en eenmaal aan het 

 vreten zijnde, zich daarin niet ligt laat storen, in weerwil ik haar met 

 den tak uit de groote Suikerflesch haalde, niet ophield met een Oleander 

 blad, in een korten tijd te doen verdwijnen; gedurende den tijd dat zij 

 eenige rust neemt, is zij veel gevoeliger, en trekt bij de minste stoornis 



