132 NACHT- VLINDERS 



Fig. 6. bij Fig. 6, hebbende allen het witte fchildje op het midden van de 

 rug gemeen. 



Zij namen nu weinig in grootte toe, en zetten zich eindelijk bij 

 het naderend Winter-Saifoen , in de hierboven befchreven houding, 

 tegen de takken, terwijl anderen, tusfchen de, met voordacht in de 

 Suikerflesch gelegde Dennenfchorfen, zich verfcholen. Intusfchen had 

 ik reeds een aantal mijner jonge Rupsjes door den dood verloren , 

 in weerwil van alle zorgen die ik aangewend had, door dezelve 

 versch voedfel te geven en aan de vrije lucht bloot te (lellen. 



S. 4. 



Wanneer, gedurende de flrenge winter, eene zachtere luchtsgefteld- 

 heid het maar cenigzins toeliet, plaatfte ik de Suikerflesch in de opene 

 lucht, dikwijls aan de regen blootgefteld. 



Bij den aanvang van het fchoone Saizoen , waren er van mijne 

 Rupfen (lechts tien in het leven gebleven, die bij de volgende ver- 

 velling wel in grootte toenamen , doch weinig van kleurfchakering 

 veranderden, waarom ik het overbodig oordeelde meerder afbeeldin- 

 gen van dezelve te vervaardigen ; bij ieder huidsverwisfeling verloor 

 ik van het gering aantal derzelven , zoodat ik bij de laatfte vervel- 

 ling, die den aden Augustus plaats had, er flechts twee over hield. 



§ 5. 



