io8 NACHT- VLINDERS. 



ling pag. 53, de Krakeling genoemd hebbe , ik zoude ook het tegens- 

 woordige Voorwerp als Vlinder, hebben kunnen noemen , by voorbeeld, 

 degraamve, ofdegryze, of de groole Krakeling , maar om dat men dan 

 te veel omfchryving nodig heeft, in het beduiden aan elkander, wan- 

 neer men van een zodanig Infe6l fpreekt , zo hebbe ik dit Voorwerp 

 liever willen noemen den gemartnerden of marmer vlinder. Hoedanig 

 deze Vlinder by den Ridder linnjeus genoemd word, is my niet bekend, 



?. 2. 



Den 26 Juny des Jaars 1794, ontfing ik uk Deventer , van mynen 

 in dit Werk reeds meer genoemden en zeer geachten Vriend , den Heere 

 d. de cocq. van nereynen , eenige Eieren, welken den i7den en i8den 

 te vooren van dezelve Maand , reeds gelegd waren , zynde een daarvan 

 Tab. afgebeeld in deszelfs natuurlyke grootte op Tab, XXVIL Fig. 1. en on- 

 *■*:"• der eene tamelyke vergrootting , waardoor men de aartige geribdheid 

 1. des te beeter zien kan by Fig. 2. dezelven bevonden zich kort na de 

 *>' 2 ' legging licht groen, maar veranderden uit licht in fchoon , en eindelyk 

 in donker groen , tot dat ook deze kleur weder overging, in eene vuile 

 kleur , waarop den 27(ten der gezegde Maand , de jonge Rupsjes uit 

 kwamen. Dewyl de Heer de cocq., my de Moeder - Vlinder 'er had 

 bygezonden , hoewel dood , zo zag ik evenwel aan haar, dat zestien- 

 pootige Rupfen uit de Eieren komen zouden ; Toevallig viel my in de 

 gedachten , om myne jonge Rupsfen Peere -Boom -Bladen te geeven , 

 dewyl ik dezelven juist by der hand had, want de Vlinder, gevangen 

 zynde, en niet uit den eerften ftaat als Rups groot gefokt , wist myn 

 Vriend dus ook niet, uit welke Rups dezelve gekomen was , en wat 

 haar Voedzel mogt geweest zyn , deze aan hun gegeevene Peere -Bla- 

 den, begonnen zy tot myne blydfchap terftond te vreeten. De Rupsjes 

 fpanden met twaalf Pooten , doch met een matig Vergroot -Glas, kon 

 men zien , dat zy reeds zestien hadden , waarvan zy echter maar met 

 twaalf voonkroopen , doch na twee- of driemaalen verveld te hebben , 

 gebruikten zy alle hunne zestien Pooten. Hun groey was langzaam , 

 waaruit ik beiloot, dat het naar alle gedachten overwinterende Rupfen 

 zouden zyn , het welk ook door de ondervinding bewaarheid wierd. 

 Na de derdemaal , haar Vel afgeftroopt te hebben , kwamen zy tot de 



gedaante 



