. 123 
Bulletin de l’Académie Impériale 
124 
(Adrianow!); tum in Sibiria occidentali usque ultra 
jugum Uralense. 
Planta typica flores breviter pedicellatos habet et 
variat vulgo simplex, rarius apice caulis polystachya 
vel caule a basi multiscapo (B. polystachya Turcz.) 
vel rarissime caule scapisque late fasciatis. In alia 
varietate ad Amur australem in montibus bureicis a 
me observata (U. erubescens m.) flores arcte sessiles 
sordide rubentes, unde tota spica tenuior et laxior ap- 
paret, calyx vero corolla plus duplo longior est. 
C. spinosa Clarke in Hook. f. Fl. Br. Ind. II, 416., 
saltem spece. Falconeri a Kew sub M 482 distri- 
buta, ad C. thyrsifloram amandanda ob calycem corolla 
triplo breviorem et antheras discolores. 
6. C. thyrsiflora D C. Prodr. III, 400 (sub Umbilico). 
Ledeb. Fl. Ross. IT, 174. C. leucantha Ledeb. F1. 
Alt. II, 198. Ic. t. 395. Umb. leucanthus Led. Fl. 
Ross. II, 173. Bunge, Rel. Lehm. n. 505. Trautv. 
Enum. Schrenk, n. 449. Regel et Herd. Pl. Se- 
1 « men. n. 402. 
~ Mongolia boreali: jugo Tannu-ola, ad fl. Kundelen 
ff. lacus Ubsa (Potanin, 1879); tum regione Kul- 
dsha (A. Regel), Songaria (Karel. Kiril., Schrenk), 
| Altai, desert. Kirghisorum usque ad mare caspium 
a Karel Basiner, Lehmann), Ural (Lessing): 
__.prope rentas et Guberlinsk (Tauscher), nec non 
in Tibeto occidentali (Falconer! n. 482). 
Fere semper simplex, inter omnia exempla ante 
oculos unicum adest e radice multiscapum, a Potanin 
cum typo lectum. Stamina corollam aequantia v. vix 
superantia. : 
Jam Regel et Herder U. leucanthum identicum 
U. thyrsifloro habuerunt, sed nomen recentius praetu- 
lerunt. Revera folia et loris in utraque eadem, pe- 
dunculi bracteati vero 1-pluriflori occurrunt. Ab U. 
spinoso flore albo antheris discoloribus statim cognos- 
citur. 
7. C. fimbriata Turez. Cat. Baic. n. 469. Hance 
in Journ. linn. soc. XIII, 80. Umbilicus fimbriatus 
Turez. Fl. Baic. Dah. I, 432. Maxim. Ind. Mongol. 
482. Debeaux, fi. du Tehéfou n. 68. 
Mongolia (Kirilow)): ad lacum Tarei intra fines 
Dahuriae rossicae (Turez. 1), Siwan-tze prope Kalgan 
at.  Artselaer!), montibus Alaschan (Przewalski, 
D inter. murum magnum et fl. Hoang - ho (Dr. 
in plerisque 4-meri. Calyx subpetaloideus. Petala in. E 
| geri, omnes annui, sed in nonnullis emarcidi diutius 
Piasezki); China boreali: prope Pekin (Bretschnei- 
der!) ad Takiosze (Möllendorff!), occidentali: prov. 
Schen-si, in urbe Han-tschun-fu (Piasezki), Tangut: 
jugo fl. Tetung comitante, regione sylvestri, in rupi- 
bus secus fluvium, alt. 8—9000's. m. et ad praerupta 
argillosa ripae fl. Mudshik-che, alt. 9500' s. m. (Prze- 
walski, 1880). 3 
Praecedenti omnibus partibus simillima, sed appen- 
dix foliorum rosularium praeter mucronem termina- 
lem spinosodentata. Vidi tamen in folio unico C. thyr- 
siflorae marginem parce minuteque denticulatum, ita 
ut fortasse tantum hujus forma orientalis. À 
U. ramosissimus Maxim. Fl, Amur. 472. in - 
adnot. Pedunculis fere omnibus elongatis, inferioribus 
longioribus foliatis multifloris, inflorescentiam ramo- 
sissimam late conicam sistentibus, floribus lilacinis fo- 
liisque crebre purpureo punctatis. ` 
Ditione fl. Pekinensis frequens: In-shan, Gehol (Da- 
vid! s. n. Sedi ramosissimi L.), Nan-kou, Pekini in 
tectis, Pan-shan, in montibus occident. (Tatarinow, 
Bretschneider). — Sinice: wa-sung i. e. pinus tec- — 
torum. E 
Bretschneider ad vivum flores apertos roseos v. 
fere albos, antheras atrorubras, folia viridirubentia É 
describit. 2 
Adnot. Echeveria lurida Lindl. Bot. reg. XXVII, — 
1. passim in hortis Yedo colitur. Delineata est sub … 
nom. Kereine in Soo bokf, VIII, 53 (corolla tamen ` 
loco sanguineococcineae sordide rosea depicta). Quam 
figuram fortasse spectant Bentham et Hooker (Gen. 
pl. I, 659), Echeveriae speciem unam cum dubio Je E 
poniae vindicantes. 
PRO e VAR EN SE er 
RIRE 
ER 
WË ME SR. 
udis 
Zu m Aen EAN EVE TP 
Wir 
Sedum L. 
Sect. 1. Rhodiola Hook. f. et Th, 
in Journ. linn. soc. II, 95. Genus Rhodiola L., Fisch. 
et Mey. in A. Schrenk, enum. pl. nov. I, 67. 
E 
Flores dioiei 9 anandris, v. rarius hermaphroditi, 
alabastro recta valvata (in reliquis sectionibus torta). 
Folliculi paralleli liberi lata basi sessiles. Semina testa- 
laxa nidulantia et utrinque appendiculata, anguste ob 
longa. Radix crassa tuberosa ramosa multiceps, capita 
squamis fuscis membranaceis persistentibus dense ob 
vallata. Caules vulgo numerosi erecti plerique flori 
