Dr. Ant. Dohrn, 
478 
gewisser Phyllopoden und Lophyropoden angebracht ist. Bei Apus ent- 
hält dies Organ einen viertheiligen Kern (s. SCHAFER , der krebsartige 
Kieferfuss, Tab. Il., Fig. 1b, oder Zappaca De Apodis cancriformis 
anatome et historia evolutionis p: 48, Tab. Il, Fig. 10 P und Fig. 25); 
der blasenförmige Körper, welcher sich beiLimnadia hinter dem Auge 
aus dem Innern des Kopfes gegen die Stirne hin erhebt (s. Brosntrt, 
Mémoire sur le Limnadia, in Mémoires du Musée d’histoire naturelle 
tom. VI, p. 88, pl. 13, Fig. 6), soll nach Strauss zur Anheftung des 
Thieres dienen können (vergl. Museum Senckenberg. Bd. II, p. 126, oder 
Férussac Bulletin des sciences naturelles. Tom. 22, 1830, p. 333).« 
Aus diesen Citaten wähle ich die folgenden aus. Die Angaben Zan- 
pacs lauten : »Praeter oculos compositos, adultis in animalibus organon 
quoddam reperitur, quod oculum simplicem esse putavit Schaeffer. 
Inter margines enim oculorum compositorum posteriores eminentia 
quaedam parva invenitur forma rotunda, margine acuto. Superficies 
hujus eminentiae albida et nitens est, media autem in ea macula quae- 
dam conspicitur, quae quasi quatuor lobulis composita, stellae sive 
crucis formam refert et viventibus animalibus colore sanguineo, mortuis 
obscuriore et nigro est. Non semper autem tam distincte inter se dis- 
juncti sunt lobuli, ut figura nostra eos ostendit, sed interdum mihi qui- 
dem in unam maculam rotundam confluere videbantur. — Haec est 
hujus partis species externa, quaestione anatomica id reperi. Si testa 
cephalothoracis externa abstrahitur , ille ejus locus, qui eminentiae su~- 
perficiei insitus erat, pellucidus et illis testae partibus simillimus repe- 
ritur, quae oculos compositos obtegunt. Tum si eminentiae illius su- 
perficiem contemplaris, maculae illae rubrae integerrimae adhuc con- 
spieiuntur. Apparet autem superficiem obtegens membrana quaedam 
tenerrima et mollissima, hoc modo constructa. Media ejus pars om- 
nino est pellucida, margo autem latus colore albido et nitente stru- 
cturam, ut ita dicam, imperfecte radiatam praebet, quum innumerabiles 
lineae tenerae ac multis modis inter se conjunctae connexaeque a mar- 
gine ad mediam partem decurrere videantur. Si haec membrana, quae 
solute tantum eminentiae insita est et saepe ad testam conternam ad- 
haerescit, removetur, subito omnes diversi colores auferuntur et tota 
superficies unum modo colorem subrubrum praebet. Ipsa autem emi- 
nentia, parieti posteriori illius cavitatis insita, quae ventriculi cordis 
arteriosi pars anterior est ac supra diligentius descripta, multis filamen- 
tis solidis componi videtur, quae a margine ejus radiatim ad partes 
adjacentes se conferunt, a parte media autem per cavitatem illam libere 
pervadunt et hujus parieti inferiori affixa sunt. Nequaquam autem haec 
filamenta nervosa, sed magis tendinosa esse videntur et tanta sunt 
