209 des Sciences de Saint- Pétersbourg. 1 ?10 
stincto incrassato angusto cincta, subovalia, %, lin. 
longa, , lin. lata, pallida, nitentia, hinc diversissima 
a sem. C. bellidifoliae, at fere C. kryophilae, colore 
pallidiori griseo et paullulum minora; sed corolla C. 
kryophilae extus glaberima est uti vertex capsulae ejus. 
Tuschetia ad rupes humidas fluvio Alasan irrigatas, 
in reg. sylvatica inter Zokalto et Schenako, alt; 850— 
960 hex. 28 Jul. deflor. sem. mat. Vidi etiam spe- 
cimen simillimum 7 pollicare fructif. corolla emarcida 
et sem. maturis, in Gilania sub itinere Gmelini jun. 
lectum; ex hoc loco quoque adest C. Saxifraga corolla 
glaberrima, sepalis 3-plo longiore. Sed 4 alia specc. 
aeque vetusta sistunt novam speciem: C. gilanicam, 
ex alpibus gilanicis m. Julio flor., a Gmelino aut Ha- 
blitzl pro C. tridentata L. habitam; revera autem ex 
corolla glaberrima forma foliorum aliisque notis pro- 
xima sunt C. kryophilae, sed differunt: rhizomate et 
partitionibus ejus crassis obtectis, cauliculis debiliori- 
bus adscendentibus et flexuosis, appendiculis filiformi- 
bus 1°, lin., margine pilosis ut laciniae calycinae, quae 
corollä semipollicari (vel minori 4 lin. parum tantum 
vel etiam) triente breviores sunt; stigmata erecta. Var. 
obovata: foliis basilaribus omnibus obovato-spathulatis, 
magis hirsutis, apice subtridentatis vel potius conni- 
venti-pauciserratis; corolla paulo major 7 lin., calyce 
 subduplo longior, appendiculis basi paulo latioribus. 
10. C. Saxifraga M. Bieb. 1808 et herb.! Differt a 
C. bellidifolia: foliis caulinis integerrimis linearibus 
vel lineari-lanceolatis, nec in petiolum manifeste atte- 
nuatis vel superne in laminam crenulato-serratam di- 
latatis, confertis ct brevibus. Folia basilaria angustiora 
sunt, oblongo-spathulata, margine dimidio vel tantum 
versus apicem crenato-serrata (spec. Bieb.) vel fere 
integerrima, excepto margine glaberrima. Corolla 
eadem ampla pollicaris, sed calyce in typica duplo tan- 
tum longior, in typica (herb. Bieb.) extus glaberrima, 
sed in quibusdam aliis sat manifeste puberula. Calycis 
laciniae in vegetiori typicá majores, 5 — 6 lin. longae, 
2 lin, latae; in specc. minoribus 2'/ longae dimidium 
corollae (7. lin.) haud attingentes. In quibusdam specc. 
.| (e Beschtau) corolla interdum pollicaris, sepalis 4-plo 
longior, ita ut tantum respectu habito floris C. belli- 
difolia eadem esset. Verum praeter folia adhuc semina 
prius nondum examinata diversissima sunt. In forma 
pubiflora loci classici vertex capsulae hispidulus vel 
brevi- pubescens, hemisphaericus, 3 lin. altus, basi 
14 
Aug., at in demissis med. Julii jam deflorata et sem. 
mat. fine Julii et med. Aug. 
7. C. bellidifolia Adam in Web. Mohr 1805, nomen 
et descr. opt.! — confirmata herb. et mss. Adami! — 
C. Adami M. Bieb. 1808 et Centur. tab. 17 bona! 
characteres tamen nulli novi. «Folia caulina spathu- 
lata crenata, basilaria magis rotundata longius petio- 
laia, interdum conniventi-serrata. Cauliculi 7 polli- 
cares, adscendentes, unacum foliis et calyce glabri 
Ai. e. oculo non armato, alias enim folia margine cum 
` petiolis et appendiculis calycis pl. m. dense hirsutula). 
Sepala lanceolata acuta, appendiculae 1 lin.ovatae acu- 
tae; corolla pollicaris sepalis 4 — 5plo longior, coerulea, 
lobis latis acutiusculis» Adam. — Rhizoma valde in- 
crassatum , fere immediatim obtectum fasciculis folio- 
rum sterilium et cauliculis floriferis. Corolla extus et 
ore semper glaberrima. Praeter formam foliorum cau- 
linorum, insignis est ab affinibus speciebus: calyce re- 
spectu corollae magnae et amplae brevi. Semina speci- 
fica! turgida, in statu maturissimo haud compressa et 
vix marginata, rufescentia (tantum residua annotina 
pallidiora sunt), lineari-ovalia, /, — 1 lin. longa, 4 —"/, 
lin. lata. . 
Copiose in rupibus ad fl. Terek alt. 400 — 929 
hex. Floret a fine Maji ad init. Aug., rarius ad init. 
Sept. Medio Aug. defl. capsulis fere vacuis; alibi initio 
Octobr. sem. optime matura. à; 
An varietas pubiflora obveniat, adhuc dubium. Pro 
tali haberi possit sequens: 
8. C. argunensis, e rupibus calcareis demissioribus 
fl. Argun prope castellum Jewdokimowskoje, a D. 
Bayern comm., ulterius observanda. Habitus et cha- 
racteres speciminum tenuiorum C. bellidifoliae, sed 
corolla extus cum calyce densissime cano-pubescens, 
sepala triangularia acuta, 2 lin. longa, basi 1°, lin. 
lata, corollä basi angustatä 4-plo breviora. Fructus 
et semina desunt. Ab omni C. pubiflora 8. glabrifolia 
discedit: foliis caulinis etiam supremis latis, ut in C. 
bellidifolia, sed ellipticis, argute serrulatis, C. pubiflora 
-vero respectu foliorum caulinorum C. Saxifragam re- 
fert. 
9. C. hygrophila; Facies pariter C. bellidifoliae pu- 
biflorae, sed folia basilaria angustiora, oblongo-spa- 
thulata, caulina item angustiora fere lin eari-spathulata, 
calycis laciniae angustae fere 4 lin. longae venosae. 
Semina matura evidenter compressa et margine di- 
Tome XI. 
