214 
DE‏ ت 
vel defloratam medio Aug.; semina matura ibidem fine 
Jul. et init. Aug. i d 
Varietates notabiliores: 
B. longiflora. Corolla 1'/, —/, pollicaris subtubulosa, 
ad '/ partem fissa, basi 2—3 lin. lata; calyx brevis- 
simus 2 lin.; folia caulina var. Y- sed in eodem loco 
fere abit in typicam unifloram. Diklo 1250— 1300 hex. 
29 Jul. flor. 
Y. linoides. In loco constans, quasi intermedia inter 
typicam et à. Cauliculi non raro 3 V. 4 flori, folia 
caulina erecto-patentia, nec divaricata aut reflexa, con- 
ferta, vix semipollicaria , elliptico -spathulata ; calyx ` 
parvus coloratus, puberulus, laciniis latis corollá breve 
campanulatä fere 7/, pollicari , quadruplo brevioribus. 
Tuschetia supra Westomtha 1260—1300 hex. 8 Aug. 
flor. j 
8. borbalensis. Caulieuli uniflori paucifolii: foliis 
elliptico-lanceolatis semipollicaribus; calyx coloratus 
dense pubescens, laciniis latissimis: 3—4 lin. longis, 
1/4 lin. latis; corolla breve campanulata, laciniis duplo 
longior, ore non barbata, in statu virgineo extus roseo- 
purpurea, sub anthesi extus et intus pallide coerulea. 
In loco pro specie peculiari consideravi; immixta tamen 
erant specc. laciniis 1 lin. tantum latis, corollä fere 
triplo brevioribus. In rupibus humidis m. Borbalo 1530 
hex. 13 Sept. flor. 
B. Cauliflorae, multiflorae (C. collina saepe uniflora). 
1 4.۰ C. Bayerniana. 
Species e Caucaso minori ad illustrandam affinitatem 
aliarum novarum memorata. Manifeste accedit ad C. pe- 
trophilam, secus vix ad $ Medium indubie referenda 
fuisset; ex forma foliorum, inflorescentia, sinubus caly- 
cis obsolete auriculatis, forma corollae ete. quidpiam 
affinis C. suaneticae, ceterum ex habitu valde dissimili. 
Pygmaea, dense caespitosa. Rhizoma lignosum breve et. 
dense ramosum, ubique obtectum residuis petiolorum, 
inde squamatum et nodulosum, vestigia calcis carbo- 
nicae non offert. Folia basilaria cordato rotundata 
grosse crenato-serrata, glabra vel minntissime et dense 
hirta, 4 linearia vel minora, petiolo fere semipollicari 
insidentia. Cauliculi pauciflori 1—2 pollicares, fili- 
formes, procumbentes, foliosi: folia basilaribus confor- 
mia. Flores solitarii pedunculati, pedunculo ex axilla 
des Sciences de Saint-Petersbourg. 
loco favente fere crassitiem semipollicarem attingit, 
repens est et abit in rhizomata plus minus longa, ra- 
mosissima, hinc. inde radicantia; interdum caespites 
magnos et diffusos constituit, qua nota valde differt a 
C. bellidifolia et C. Saxifraga. Folia fasciculorum ste- 
rilium variae quidem magnitudinis, semipollicaria vel 
minora, sed semper. ovata! vel obovato - subrotunda, 
margine crenata vel serrata, vel praesertim apice 3—5 
dentata. Indumentum cauliculorum et foliorum ple- 
rumque dense puberulum, rarius folia etiam supra gla- 
bra vel punctis densis elevatis asperula. Cauliculi raro 
semipedales, plerumque 3-pollicares vel breviores, 
erecti vel adscendentes vel decumbentes, filiformes, 
simplices et uniflori vel ramosi et pluriflori, usque ad 
basin floris dense foliati: foliis numerosis parvis latis, 
quoad formam et situm quidem variis sed semper 
multo minoribus respectu basilarium, obovatis vel ovali- 
spathulatis, saepe integerrimis, raro elliptico-lanceo- 
latis, numquam linearibus, Flores virginei erecti, dein 
cernui et penduli. Calyx fere semper coloratus, re- 
spectu corollae parvus; laciniis latis, post anthesin 
reflexis, appendicibus parvis vel saepe minutis. Corolla 
saepe pallide coerulea, quoad formam et magnitudinem 
varia, saepe tubuloso-campanulata, parva, LA, pol- 
licaris, semper extus glaberrima et ore plerumque 
manifeste barbata. Discus capsulae glaberrimus. Se- 
mina lineari-ovalia, Ÿ, lin. longa, */ lin. lata, angustis- 
sime marginata, compressa, pallide rufescentia, sub- | 
opaca, hinc distincte minora quam illa C. kryophilae 
ét magis adhuc diversa a seminibus turgidis immar- 
ginatis et fuscis C. bellidifoliae. 
.. Communissima in rupestribus declivitatis borealis, 
rarissime australis, Caucasi orientalis fere totius, ra- 
rius in alp. calcareis m. Schachdagh; in Caucaso occi- 
dentali et minori nondum reperta, dubia pro Dagestania 
boreali calcarea. In regione alpina usque ad 1600 
hex. plerumque uniflora, rarissime ad 1660 vel 1760 
ubi valde pygmaea; saepe praecipitatur cum rupibus 
in regionem subalpinam; in reg. rupestri usque ad 
1000 hex. descendit; rarissime ad fl. Terek alt. 600 
hex.; interdum supra lapillos mobiles vel terram la- 
foliorum egrediente subsemipollicari, versus apicem 
bibracteato: bracteis brevibus sublinearibus. Calycis 
14* 
