220 
Campanula § u. Eucodon. Sinus calycis sine appen 
1 
25. C. latifolia L. In sylvis usque ad ۰ subal- 
pinam hinc inde in declivitate boreali Cauc. alt. 200 
—1170 hex. vel paulo altius. Floret a fine Junii ad 
finem Aug. C. eriocarpa M. Bieb. 1808 nonnullis 
locis cum typo mixta, tantum lusum sistit, extra Cau- 
casum forte non obvenientem. C. urticifolia 8 M. 
Bieb. 1808 et herb. ex m. Kaischaur est C. latifolia 
eriocarpa, macra, tenuis, uniflora, ita ut C. Trache- 
lium L. in terris caucasicis nondum observata sit. 
26. C. rapunculoides L. In Caucaso mire polymorpha 
et atypica, imo uniflora, imprimis in altioribus locis; 
semper sepalis in flore reflexis dignoscitur. Exceptis 
campis demissis fere ubique per Caucasum, fere usque 
ad alt. 1200 hex., praecipue secus vias saepe caleatas, 
in ruderibus et lapidosis, nec non in pratis subalpinis. 
Floret ab init. Julii ad med. v. finem Sept. Var. nota- 
bilis Caucaso propria est C. trachelioides M. B. 1808, 
sub culturà constans, summitatibus hirsuto - hispidis, 
sepalis cano-hirsutis, interdum etiam germinibus longe 
cano-barbatis. Praecipue ad Wladikawkas et in m. 
Beschtau. Obvenit etiam C. trachelioidi-ruthenica, fere 
transitus C. rapunculoidis L. in C. bononiensem La 
vidi tantum pauca specc. e Konstantinogorsk et Pjä- 
tigorsk ; indumentum foliorum et calycis vel etiam cau- 
lis hirsutum C. trachelioidis, cum inflorescentia com- 
pacta, racemulis abbreviatis et floribus parvis C. ru- 
thenicae. | 
97. C. bononiensis L. et C. ruthenica M. Dieb. 1808, 
quae saepe distingui potest, in m. Beschtau alt. 100 
Bulletin de l'Académie Impériale 
— 500 hex., pr. Pjätigorsk, Konstantinogorsk, Tarki 
ad m. Casp., praecipue locis siccis obvenit. Campestris 
est et subsylvatiea, trans Caucasum pr. Ananur, etiam 
in Ossetia et Imeretia altiori indicatur. C. Rapunculus 
L. tantum campestris est. 
28. C. glomerata L. In toto Caucaso (M. Bieb. 1808, 
Meyer), saltem declivitate boreali, a summis alpium 
jugis, alt. 1700 hex. et pratis alpinis usque ad pro- 
montoria sylvatica 300 hex. Floret a fine Junii v. 
prius ad init. Sept. | ER 
29. C. simplex Steven 1812 — C. Steveni ۰ 
1819, Rchb. XIX, tab. 253. C. simplex Lam. et Dec. 
nunc ab ipso Decand. a C. bononiensi non distinguitur, 
hinc mutatio nominis superflua. In declivitate boreali 
Caucasi rarius et parce v. g. in subalp. pr. Chinalug 
219 
lamiifolia occurrunt; an revera diversae sint, iterum 
quaerit Decandolle, qui plantam Tournefortii vidit. 
Flores albi, ochroleuci forte tantum in herb. In decli- 
vitate boreali et australi Caucasi fere totius sat fre- 
quens, a planitie et 220 ad 900 hex., regionem al- 
pinam non intrat; non solum in rupibus, sed saepius 
, etiam in terra lapidosa secus vias et ripas fluviorum. 
Floret ab initio Julii vel prius usque ad init. Octobris, 
in Imeretia imo ad med. Nov. Var. albotomentosa pr. 
Tiflis et in Imeretia. 
93. C. sarmatica Ker (Gawler) 1817 Bot. Mag. tab. 
237 bona! — C. betonieaefolia M. Bieb. 1808 et ex 
Adam mss. 1803, hoc nomine jam descripta a Biehler 
1807 — non Sibth. et Smith 1806. Folia radicalia 
Betonicae, sed basi latiora, margine crispato-crenata. 
Flores magni, in vivo pallide coerulei. In rupibus et 
locis lapidosis declivitatis borealis Caueasi hinc inde à 
370—900 hex., rarius usque ad glaciem Ossetiae pr. 
Zei 1065 hex.; locus maxime demissus prope portam 
. Dagestanicam ad originem fl. Sulak 160 hex. Floret 
a fine Junii v. initio Julii ad init. Aug. Var. glabra 
notabilis, foliis (non calycibus) glabris in prom. Cauc. 
occ. in rup. calcareis ad fl. Kitschmalka 1 Jul. flor. 
(Meyer). 
24. C. collina M. Bieb. 1808; ejus Cent. tab. 42. 
Ad S Medium relata, propterea, quod interdum aliquot 
calyces, monente jam M. Bieberstein, ad sinus appen- 
diculati sint, appendieulis notabilioribus, quam in C. 
sarmatica, cujus formam tenuem et parvifioram quasi | 
refert. Folia radicalia rarius basi subcordata. Race- 
mus simplex, non raro in eodem loco uniflorus; brac- 
teae florum angustae, non foliiformes. Sepala numquam 
reflexa. Calyx in eodem loco vel glaberrimus vel pilis 
nonnullis adspersus vel ad germen densissime albo- 
villosus. Copiose et fere ubique in pratis alpinis et 
subalpinis, rarius in reg. Sylvaticam super. descen- 
dens, rarissime in promont. siccis campestribus lapi- 
dosis calcareis Dagest. bor.; in Andibus Tuschetinis 
deesse videtur. Pumila uniflora saepius crescit inter 
1500—1700 hex., raro 1800, interdum descendit ad 
1000 et secus torrentes imo ad 660 hex.; typica ple- 
rumque inter 1400 et 1100, rarius 800 hex.; in pro- 
montoriis praecipue siccis inter 800 et 500 hex. Floret 
in promontoriis medio et fine Junii, in alpibus ab init. 
Jul. ad med. Sept. derer 
