436 
caule usque ad spicam, primum densissimam, vix pol- 
licarem, demum digitalem interruptam, foliato, flori- 
bus albis. — Nomen graece interpretatum e japonico, 
quod penicillum niveum significat. 
Genus anomalum defectu bractearum et perigonio 
irregulari. 
Ch. japonica., 
Kiusiu, in sylvis m. Kundsho-san, ad rivulos, me- 
dio Junio nondum florens; Kuma-moto, in sylvis 
Cryptomeriae, fine Maji florens. 
Planta nostra verosimiliter identica cum 0 
luteo Thbg. fl. Jap. p. 152. — Ejus Urteslaegten Me- 
lanthium, in Skrift. af Nat. h. selsk. Kjóbenh. IV. 2. 
p. 17. t. 8. fig. sinistra. — Helonias? japonica R. ۰ 
Syst. VII. p. 1567. — Melanthium japonicum Willd. 
Mag. naturf. Fr. Berl. II. p. 22. Figura citata nempe 
in plantam nostram sat bene quadrat, praeter folia 
acutiora et spicam longiorem. Sed perigonium, a me 
in speciminibus numerosis examinatis semper, ut su- 
pra deseripsi, inventum, atque vix variabile creden- 
dum, perperam 6-phyllum delineatum et descriptum! 
Analysis floris nulla data est. Filamenta describuntur 
brevissima, vix semilinealia (omnia igitur aequilonga? 
sed icon exprimit inaequalia!), flores lutei (exsiccati?), 
stigmata simplicia obtusa, germen unicum ovatum. ` 
«Capsula fructus est» (sic!). Praeterea non convenit 
locus: in aquis, et tempus florendi autumnale, sed 
haec minoris momenti. — Nihilominus vix de iden- 
titate utriusque plantae dubius remansi: cuinam de- 
scriptiones interdum pessimae Thunbergii non no- 
tae?! 
Heloniopsis breviseapa. Rhizomate praemorso crasso 
brevi; foliis radicalibus spathulatis subito acuminatis; 
scapo folia vulgo parum excedente vel illis breviore; 
racemo brevi; pedunculis perigonio duplo brevioribus; 
phyllis perigonii obovatis; ovarii lobis dorso muticis; 
stylo staminibusque parum exsertis; seminibus nu- 
cleo oblongo utrinque longissime appendiculato. — 
H. pauciflora Maxim. in sched. distrib. a. 1865. 
 Kiusiu, in m. ignivomo Wunzen, a basi usque ad 
acumen montis proveniens, florens et capsulis raris 
nondum plene maturis, medio Majo lecta. 
H. pauciflora A. Gray, quacum primum confudi, e 
descriptione differt seminibus globoso-ovalibus apice 
exappendiculatis, nec non foliis brevioribus. — Suge- 
rokia japonica Miq.!, genus novum iterum Helonio- 
Bulletin de l'Académie Impériale 
435 
Trieyrtis latifolia, Praeter pedunculos breviter pube- 
rulos glabra; foliis late ellipticis late obovatisve 7 — 
9-nerviis, subito eximie acuminatis, basi lata am- 
plexicaulibus: lobis sese invicem obtegentibus; pe- 
dunculis terminalibus 1-— 3 bracteatis; perigonio cam- 
panulato-connivente crebre punctato; ovario glabro; 
styli ramis illo subbrevioribus bifidis. 
In Nippon borealis principatu Nambu legit fl. fr. 
Tschonoski. 
Similis T. macropodae M iq.!, quae constanter differt 
foliis angustioribus, ovato-vel oblongo-lanceolatis ra- 
rius ovatis sensim acuminatis, basi angusta auriculata 
semiamplexicaulibus, pedunculis axillaribus et termi- 
nalibus gracilioribus et longioribus, in cymam pluri- 
vel multifloram aggregatis, petalis revolutis maculatis, 
nec non stylo punctato, qui in nostra albus est. — 
T. hirta Hook. T. macropodae similis, sed prae om- 
nibus speciebus ovario hirto excellit. — T. japonica 
Miq.! eum nostra phyllis perigonii erectis convenit, 
ceterum vero diversissima. — Cum reliquis, T. flava 
m. et 7. pilosa Wall. nempe, minime comparanda. 
Chionographis n. gen. 
Melanthaceae, Helonieae Kth. 
Flores hermaphroditi, arcte spicati. Perigonium 
ebracteatum, phyllis liberis, 3 (4) superioribus pe- 
taloideis lineari-spathulatis, praefloratione brevibus, 
supra stamina deorsum flexis, sub anthesi erectis pa- 
tentibus, inferioribus 3 (2) omnino deficientibus! Sta- 
mina 6, phyllis perigonii ipsa basi inserta, tria lon- 
giora phyllis lateralibus 2 et loco infimi deficientis 
opposita, praecociora, tria breviora phyllo summo et 
locis lateralium deficientium opposita, seriora, virgi- 
nea extrorsa, dehissa ob antheras resupinatas introrsa. 
Filamenta plana, longiora ovato-oblonga, breviora 
quadrata angustiora. Antherae medio dorso insertae, 
versatiles, rotundatae, loculis crassis, sinu angusto 
profundo discretis, longitudinaliter dehiscentibus. Ova- 
rium trilobum, loculis in stylos tota facie interiori 
stigmatosos loculo, aequilongos desinentibus. Ovula 
in quovis loculo 2, collateralia, placentae centrali su- 
pra medium inserta, adscendentia, anatropa, globoso- 
ovata, funiculis brevissimis crassis. — Herba glaberrima, 
spithamaea, habitu Chamaelirii lutei (caroliniani W.), 
rhizomate brevi praemorso crasso, foliis radicalibus 
petiolatis ellipticis vel oblongo-ellipticis nervosis, 
