Hesperides. — Aurantiaceae. 29 



carpio meinbranaceo , bi-pluri-, saepe abortu unilocularis: locuiis ple- 

 runique mono-, rarius polyspermis, mucilagine v'. cellulis vesiculosis farctisj 

 septis solubilibus, membranaceis. (Carpeilis plurimis, rarius abortu 

 solitariis, circa axim rationalem verticillatis, sine laceratione saepe se- 

 parabilibus^ raembranaceis , nunc semina tantum foventibus, nunc intus 

 pulposis carnosisve, pulpa in sacculis innumeris e parietibus ortis re- 

 clusa DC) 

 ISemina in loculis solitaria v. plura superposita, inversa v. subhorizon- 

 talia , ad angulum interiorem suspensa, interdum plures embryones fo- 

 ventia, testa membranacea (coriacea Sp.) , sicca v. mucosa, interdura 

 lanata, umbilico prope seminis apicem carpicum sito, per rhaphen saepe 

 vasculoso-raraosam, supeificialera, cura chalaza late orbiculata (cupulari 

 DC) extreniitatem umbilico e diametro oppositam occupante conjuncto. 

 C]mbryo exalbuminosus, orthotropus (rectus DC, rectilineus Sp.). Co- 

 tyledones nunc amygdalino-carnosae, plano-convexae, saepe in- 

 aequales, basi plus minus distincte biauriculatae, nunc crassae, virides, 

 sublobato-rugosae. Radicula supera, retracta , brevissima, umbilico 

 proxima (ad hilum versa DC); plumula manifesta. 

 Arbores v. fruticcs , glaudulis immersis, oleo essentiali foetis,' vesi- 

 cularibus undique (In foliis, calycibus, petalis, filamentis, fructus indusio 

 et cotyledonibus) conspersi, saepissime glabri , ramis axillaribus haud 

 raro in spinas rectas v. uncinatas rautatis arraati, erecti, rarissirae scan- 

 dentes. Folia alterna, persistentia (tarde decidua DC) , impari- et 

 simpliciter pinnata, plurijuga v. unijuga, trifoliolata v. foliolo terminali 

 solum superstite unifoliolata: foliola cum petiolo saepe alato-dilatato 

 articulata (nunc folia sc. simplicia, nempe forsan ad petiolum dilatatum 

 reducta et foliolo ultirao abortivo orbata DC *) , integerrima v. crenata 

 aut serrata^ penninervia, punctis glandulosis versus margines plerumque 

 confertioribus pellucidis notata. j^tipulae nullae. Flores axillares 

 v. terminales, corymbosi v. racemosi, albi, rubicundi v. flavi. 



Aurantiaceae praeter Humiriaceas et 3Ieliaceas hujusce 

 classis Zanthoxyleis praesertim et Amyrideis Burseraceisque 

 e classe Terebinthinearum maxirae affines sunt. Differunt autem Zan- 

 thoxyleae praecipue floribus saepissirae iraperfectis, stylis pluribus 

 coalitis V. distinctis, fiuctu saepissime in coccos dilabente vel e baccis 

 drupisque pluribus composito; seminibus in loculis solito gerainis albumi- 

 nosis: Burseraceae et Amyrideae ovulis loculorum geminis, ex 

 apice cavitatis collateraliter pendulis, fructu drupaceo, putamine mono- 

 spermo , Amyrideae ulterius ovario uniloculari toro incrassato disci- 

 formi insidente etc. 



Aurantiaceae familiam sistunt maxime naturalem, terminis geogra- 

 phicis quoque exacte circumscriptam. Species oranes fere rite cognitae in 

 Asia tropica, India orientali praesertim et insulis adjaceutibus, 

 Sundaicis et Moluccis Philippinisque sponte crescunt; inter 

 species circiter 150 descriptas 20 et quod excedit in Chinam mediam et 

 borealem et insulas Japonicas pertingunt, cultura maximara quoad 

 partem introductae; praestantissimae quaeque cultura in regione mediter- 

 ranea orbis veteris, Asia occidentali, Europa raeridionali et Africa bo- 

 reali, quasi indigenae redditae sunt. Singulae propriae in Africa aequi- 

 noctiali, in Madagascaria et insulis Mascarenis et in insulis 

 Oceani pacifici, Asiae maxime orieutali propioribus, occurrunt. 

 Africa australis extratropica et Nova Hollandia nullas continet, quamvis 



*) Sic in foliis compositis , vere compositis nempe i. e. e foliolis cum rhachi articulatis 

 constantibus, dupHci sensu morphologico folia simplicia, ut videtur, oriuntur; aut fo- 

 liola lateralia dejiciuntur et foliolum terminale solum reraanet: folia unif oliolata, aut 

 foliola umnia abortiunt et rhachis (petiolus communis) in speciem folii dilatatur: phyl- 

 lodia. Illud phaenomenon in Citris compluribus, hoc in Acaciis numerosis praesertim 

 Novae Hollandiae observandum. 



