Introductio. ix 



abhorret, ad qnod etlara alia habitualia accedunt discrimina, diligeuter 

 observanti jam ex descriptionum coniparatione obvia. Ex eadem causS,, 

 qua Cieca a Passiflora, et consequeuter Pentaria a Murucuja, Psi- 

 lanfhus a Tacsonia erant disjungenda. Dysosmia praeter fructum 

 diversum etiam bracteis tam insigniter pectinato-pinnatifidis ac eminente pi> 

 lositate Passifloris plerumque deficiente foetidoque odore; Distephana 

 a Tacsonia propria coronae structura aliisque niinus essentialibus et ha- 

 bitualibus dissidet notis. Coronae indole in omnibus Passifloraceis melius 

 aliquando quam adbuc nota, sine ulla dubitatione in bac re totius farailiae 

 poterit poni revisio et erit ponenda, ut omnia, quae adbuc sunt in dubio, 

 convenienti disponantur loco. 



Licet staniinura nuraerus in eadem specie crebro inconstans sit, tamen 

 momentum, in quo integrum suum posuit systema Linnaeus, constanter si 

 existit, minime est negligendum. Ultro hoc movet admirationem, in peculiari 

 Novae Zeelandiae insulae duplicis vegetatione, in vicinitate Novae Hol- 

 landiae Florae mirura in modura ab oranibus abhorrentis, pauca cum hac, 

 pauciora adhuc cum Americae meridionalis Flora comraunia habente, sed 

 in priraariis suis tractibus omniuni maxime remota, medio-asiatico- 

 europaeae simili, obviara esse Passiflorara. Attamen species hic detecta 

 adhuc praeterea, ab oninibus recedens Passifloris, quatuor tantum ha- 

 buit staraina. Uuare Passifloram herbarii Banksiani tetrandram 

 non esse posse Passifloram genuinani cuivis qui sanis videt oculis per- 

 spicuum erit. Quam in nostris manuscriptis Tetrapathaeam Bank- 

 sii annotaveramus , nuperrime cl. Raoul Tetrapathaeam austra- 

 lem ad generis dignitatem merito evectam accuratius simul descripsit, ex 

 quo apparet, eam praeter staminura nuraerura alios quoque characteres 

 maxime insignes prae se ferre, qui eam, ut respectu patriae habito prae- 

 videndura fuit, ad Modecceas indicas propius admoveant. 



Passiflorae arboreae sectionis Decandolleanae Astropheae, invo- 

 lucro carentes et cirrhis , jam habitu suo genus distinclissirae expressum 

 indicant, et alii quoque characteres artificiales ad id accedentes con- 

 firmant, ita ut, quin eas genus statuereraus proprium, non dubitaveriraus, 

 easque vice Paropsiearum novi orbis fungi existimeraus. 



Madagascaria aliquando, terra licet plantis abundantej adbuc vero 

 botanicis incognita, Africaque interiore raelius perscrutatis, absque ullo 

 dubio novus ibi explicabitur forraarum cyclus, qui Deidaraiearura Pa- 

 ropsiearuraque genera ubertate adhuc egentia speciebus novis, quibus 

 Africa interior carere non videtur, augebitj certeque lacunas inter Pa- 

 ropsieas et alterara cohortis extreniitatem , Paschantheas, hiantes 

 nobis explebit. 



Ad disjungendas hasce ab indicis Modecceis geographica proxi- 

 me nos comuiovit causa. Meridionalis enim Africae et extratropicae 

 extremitatem penitus propriam habere vegetationera , Capensem sic dic- 

 tara , conspicue patet. Eam in singulis formis geographici gradus ion- 

 gitudinalis tractu per Africara interiorera universam ad septentrionalem 

 usque Africae procurrere declivitatem , quam sententiam e. g. detectio 



