Cucurbitaceae. 3 



rius in apice loculi suspensa v. inversaj , niduiantia v. biseriata v. uni- 

 seriata in sina;ulis loculis [exceptionaliter solitaria], saepissime arillo 

 pulposo involuta, qui landem pellicula diapliana evadit; testA, laevi v. 

 gibbosa v. reticulata, cornea v. cartilaginea. Spach. — Semina fre- 

 quentius obovata, compressa, parietibus fructus affixa , apice centrum 

 versus plus minus directa, niargine saepe turaida, basi apiceque per 

 desiccationem bi - vel triloba, hilo obliquo ad apicem seminis, sper- 

 niodermi a vasculis stigmatum abruple perforato, vasculis nutrientibus 

 marginem seminis circumvallantibus DC). 

 Siiubryo exalbuminosus , orthotropus; cotylcdonibus foliaceis, ve- 

 nosis (palmatinerviis, rarius penninerviis Sp.), radicula brevi, bilum 

 attingente, centrifuga, plumula dipbylla. 



OI)S. Characterem ex Endlicherio desiimsinms, sed characteres aberrantes Decan- 

 doUii et Spachii adjecimus, confusioncm linguae rerera babylonicam demonstraturi, 

 quacum mutatio sempiterna terminorum scientiam amabilem involvit, et varius 

 iructus Cucurbitaceanim structurae adspectus morphologicus in specie hujus ordinis 

 studium perturbavit. 



Habitus. 



Herbac annuae v. sufTruticosae , rarius fruticcs, radicibus fibrosis 

 aut saepe tuberosis. Caules teretiusculi v. angulati, succosi, scan- 

 dentes, ramis lateralibus, fere semper cirrhiferis. Cirrbi e stipul^ 

 laterali abortiva, laterales v. oppositifolii v. rarius axillares, solitarii, 

 simplices, v. 2-4furcatij utplurimum magis v. minus spiraliter torti. 

 Rami oppositifolii v. axillares, vel inter folia et cirrhos exorti. Pili 

 plerumque rigidi, septulati, e verrucula orti. 



Folia alterna (sparsa iSji., quincuncialia DC.) , petiolata, simplicia, ex- 

 stipulata, palmati- aut pedatinervia, saepissime palmatim v. pedatim 

 divisa, v. integra, angulata aut lobata, basi plerumque cordata, tactu 

 plus minus aspera. 



Flores imperfecti, monoici v. dioici, rarissime perfecti , regulares, flavl 

 V. virescentes (raro albi v. violacei^. Pedunculi uni- v. pluriflori, 

 solitarii v. fasciculati, inarticulati, axillares: pedicelli racemosi, cymosi 

 V. corymbosi, v. paniculati, interdum basi unibracteolati. 



Affinitas. 



Cucurbitaceae Nhandirobeis, Passifloreis et Loaseis affines 

 sunt. Diiferunt autem a Nhandirobeis structura, ovarii, numero et situ 

 ovulorum, styii indole et cirrhis stipularibus; a Loaseis, quibus GronoviA 

 mediaute impriniis accedunt, praecipue defectu albuminis; a Passifloreis 

 quoque defectu albuminis et ovario infero. Habitus peculiaris caeterum 

 ordinem maxime naturalem reddit et species ad eum pertinentes primo 

 quasi intuitu dignoscendas. 



Geographica distributio. 



Patria multarura Cucurbitacearum, praesertira cultarum, ignota est. 

 Omnes autem species, quarum circiter 400 descriptae, tropicas et sub- 

 tropicas regiones incolunt, in veteri orbe majore numero valde praevaleiit 

 et ultra tropicos paucae tantum progrediuntur. Sicuti in Europa raedia 

 et australi 4 tantum Bryoniae, in resione mediterranea 4 — 5, in Asia me- 

 dia et Tartaria una vel altera, in Nepalia et Himalayana regione 5, in 

 China boreali et Japonia 7 — S occurrunt; cultis ubique exceptis. Insulae 

 Canarienses 3 perhibent, sed in AfricA. australi extratropica vel regione 

 capensi numerus earum ad circiter 30 ascendit. In Oriente sensu strictiore 

 sic dicto, Persia, Arabia, Aegypto 12 — 15 species propriae obviae. Pri- 

 maria sedes familiae autem in India orientali insulisque adjacentibus sita 

 est; ibi saltem 150 species occurrunt, quarum plures in finitimas regiones, 



1* 



