4 Peponiferae. 



Cliinam meiidionalcm , Persiam et territoria Indiae continentis extratro- 

 pica, intranl. Iiuliain orientalem quoqiie patriam pUiriniariim cnltariim 

 esse v'fs. diibitare licet. In insuiis remotissimis Oceani australis Iiucus- 

 que specics 5 detectae sunt , nulla autein in Nova Ilollandia et reliquis 

 Australiae partiliiis, insula Norfolk sola exceptri. Caeterum et lianc orbis 

 parteni, praesertiin Novam Zeelandiam , Cucurbitaceis baud penitus esse 

 expertem, merito suspicamur. Africa aequinoclialis species 20 — 25 con- 

 tinel et quidem pliires, ut videtur, cum India, orientali communes. 



Inter genera Cucurbitacearum Bryonopsis, Aechmandra, Ka- 

 rivia, Mukia, Bryonia, speciebus perpaucis europaeis exceptis, 

 Lnffa, T r i cli s a n tlies, Gymnopetalum et Coccinia Indiae 

 orieiitalis et Asiae tropicae siint indigena. Nam quae in Africa australi, 

 India occidentali et America aiistrali indicantur Bryoniae, certissime 

 examine ulteriori peracto j^enerice erunt distin^nendae. Africam ausfra- 

 lera extratropicani incolunt Coniandra, Cyrtonema, Cephalandra, 

 Europam australem Ecballium, Orienteni Turia. Generum Cucu- 

 meris^ Cucurbitae et Momordicae species intra tropicos utriusque 

 oBbis proveniunt, frequentiores vero in orbi vetere. 



In orbe enim novo terraruni numerus Cucurbitacearum niulto rainor 

 vix quadrantem iimplectitur totius ordinis. Et qnidem insulae Indiae 

 occidentalis forsan 15, regio Mexicana et Gnatimalensis circiter 25, Ame- 

 rica ae((uinoctialis totidem, Peruvia et Chili 18, Americae borealis regio- 

 nes calidiores (subtropicae) 10, America australis extratropica duas con- 

 tinent. Sicydium, Melothria, Cer atosan thes , Anguria, 

 Schizos t ig ma et Schizocarpum genera mere americana esse vi- 

 dentur. E regionibus arcticis et antarcticis Cucurbitaceae plane sunt 

 exnles. 



Est igitur hic ordo quoad distributionem geographicani eminenter 

 gerontogaeo-tropicus dicendus. 



Vires et usus. 



Omnes fere Cucurbitareae„ substantia amara et subresinosa pollentes, 

 vira drastice purgantein et emelicam, in hisce leviorem, in illis vehemen- 

 tiorem, exhibent, ideoque permultae in officinis usitatae fiunt. Praeser- 

 tiin fructus hasce qualitates piae se ferunt, ainaritie nunc in cortice, nunc 

 in pulpa contenta, et , in piimo casu pulpa non raro muco, salibus, 

 saccharo, acidis liberis aromatibusipie scatente. Semina interdum oleum 

 mite, pingue continent, quandoque amarum; sir cotyledones seminuni 

 Telfairiae pedatae edules olei in patria, celebris inaximam suppedi- 

 tant copiam. Radices napiforines vulgo ,,Zaunruben" dictae^ Bryo- 

 niae dioicae et albae, solaruin luijiis familiae plantaruin apud nos 

 sponte crescentium, succuin lacteum, araylum qiioque et substantiam 

 amarain, „Bryonin'' chemice dictam, continent, sapore acres et araarae, 

 odore nauseosae, vi purgante donatae sunt. Eadem virtute purgante quo- 

 que Bryoniae plures africanae et americanae, brasilienses inprimis gau- 

 dent, in radicibus frequenter tiiberosis praesertim sita. Maximae faniae 

 raedicae sunt fructus Citrulli Co locy n thid i s, „Co I o q u i n ten" 

 nuncupati, ex Oriente advecti, amarissimi, odoris nauseosi dulciusculi, 

 in pulpa spongiosa oleum pingue ainarum, resinam et substantiam pecu- 

 liarem, „Co locy nt h in" continentes. Simili substantia extractivjl „Ela- 

 t e r i n" dicta, fructus quoque E c b a 1 i i a g r e s t i s (Cucumeris asinini offi- 

 cinorum^ Momordicae Elaterii jL. ) niuricati et tempore matiiritatis 

 attactu levissimo a pedunculo elastice dissilientes et seniina maxima vi^ 

 ejaculantes scatent, propter araaritiem insignem et vini purgantem jam 

 veteribus noti usitatique. Luffae peponidae iramaturae ab Indis et Ara- 

 bibus frequenter comeduntur, maturae vehementer purgant, qua virtute 

 quoque fructus plurium Momordicarum et Trichosanthium pollent. Folia 



