Introductio. VII 



forsan vel plura propria sistunt genera), plures vero arcticas antiqui novi- 

 que orbis attingunt regiones. Sane quidera normarum harum communium., 

 quae geographicae Rosiflorarum subsunt distributioni, sunt exceptiones; 

 sed partim quoad numerum suum relativum momenti sunt tam exigui, ut 

 universas hasce leges nequeant demovere, partim ad problematicas formas 

 in systemate naturali nondum definite spectant constitutas, ut e. gr. nequa- 

 quam cognitum est et perspectum, utrum Quillajeae australi orbis novi 

 hemisphaerio propriae cum Spiraeaceis manere possint conjunctae, an 

 propriam potius sibi constantem ipsis sistant familiam. 



Duas interim Pomacearum Amygdalacea r umque ex hac classe 

 familias in hoc fasciculo tractavimus. Quae familiae quamquam sunt natu- 

 ralissimae tamen tractatu sunt difficillimae secundum genera ad eas perti- 

 nentia et species. ftuod attinet ad genera, auctor fere quisque systema- 

 ticus de hac re propriam suam consecutus est opinionem, quod, qualicun- 

 que indulgeat aliquis, latam longamque profecto maximeque intricatam ad- 

 duxit synonymiam. Quod praecipue accidit in Poraaceis, cui familiae 

 idoneus maxime esset cupiendus monograpbus. Nos in generibus earum 

 describendis doctissimos sagacissimosque Lindleyum praesertim atque Ed. 

 Spachium sumus secuti, qui in hujusce familiae descriptione procul dubio, 

 quae hucusque tractata sunt, scripserunt optima. Prioris de hoc ordine 

 dissertatio *) cum excellenti sua Orchidearum synopsi certe inter praeclara 

 opera a viro hoc docto egregio in botanice edita primarium obtinet locura, 

 primo intuitu simplicissimam quamvis se offerens et modestissimam. Spa- 

 chius, qui in monographicis suis dissertationibus praeclaris in „Annales 

 des sciences naturelles" generi describendo viam eodem modo sagacem 

 quam originalem praescripsit et explicationem quodammodo physiologico- 

 morphologicam ac momentum essentiale in eam recepit, animique inten- 

 tionem vitae cursui generis in conceptione sua abstracta. praecipuam attri- 

 buit, in sua Pomacearum descriptione **) excellenti quidem monogra- 

 phicas indicavit dissertationes, quae adhuc vero, quantum scimus, nondum 

 prodiere in lucem. Interea detectiones nuperrime factae huc illuc immu- 

 tandi horum virorum systematis aut interclusionum necessitatem provoca- 

 runt et utilitatem; dies enim docet diem, et si cuique botanico, opiniones 

 suas ut proposita saltem licet aperire, et arrogantiae in nos, declinatio- 

 nem interdum nobis sumentes seu immutationem, non conjicietur vituperatio. 



Minorem difficultatem generis in Amygdalaceis constituenda affert 



£erceptio. Quae Amygdalus et Persica, Prunus, Armeriiaca, Cerasus, 

 'adus Laurocerasusque sint intelligenda, de eo botanici fere consentiunt 

 omnes, et de hoc modo in diversas discedunt sententias, utium et quoad 

 harum conceptionum tanquam generum sit excusata separatio. In qua re 

 characteri data generico est respicienda extensio; per se vero horum for- 

 marum cyclorum homini ipsi profano accuratissime notorum separatio tot 

 auctorum longe principum exemplo praeeunte vix ulla indiget excusatione, 

 quum tamen postremo, utrura subdivisiones certe necessariae genera, sub- 

 genera, sectiones, an quovis alio nominentur modo, parum differat. 



Immensam vero difficultatem profectoque haud vincendam in his fami- 

 liis ambabus accurata speciei constitutio perhibet et definitio. Eae enim 

 partem longe maximam nostrarum amplectuntur arboruin frugiferarum, quas 

 in culturae via in innumeram varietatum lusuumque copiam dissolutas esse 

 constat, ut forma priraitiva pura in plurimis earum omnino videatur ex- 

 stincta, et ne ulla, quidem verisimilitudine, utrum multae ullius speciei 

 pomariae varietates, e. gr. Mali, Pyri, Cerasi etc. ex una pluribusve pri- 

 mitivis originem ducant speciebus, sit exquirendum. Qnae quaestio absque 

 dubio in aeternum non certius explorabitur, quam illa tam saepe excussa, 

 utrum diversae hominum stirpes uni an pluribus hominum paribus ab initio 



*) Transact. of the Linn. Soc. XII. 1. 88—106. 

 **) Nourelles suites a Buffon, 5. Livr. Hist. nat. des Veg. Phanerogames II. 49 — 160. 



