2 Rosiflorae. 



laterali et semine inverso ; ab hisce fructus indole et foliatione. A Po- 

 maceis quoque fructus drupaceus longe recedit, habitus sane maxime 

 •appropinquatur. Praesentia acidi hydrocyanici quidem hunc ordinem 

 ab omnibus affinibus optime distinguit; differentia autem mere chemica 

 vix in characterem erit recipienda. 



Distributio geographica. 



Patria pliirimarum specierum cultarum ignota est vel incerta, siqui- 

 dem species humana indole per zonas temperatas amplissime sint divul- 

 gatae. Caeterum fere omnes zonam temperatam hemisphaerae borealis in- 

 colunt. Asia media, inclusis Persia, Arabia, Himalayanis regionibus, 

 Mongolia et China boreali , nobilissimarum videtur patria et hucusque e 

 speciebus circiter 180 notis sextam continet partem. Regio mediter- 

 ranea geiontogaea circiter 15 species certas alit et aequalem numerum 

 China australior cum Japonicis insulis. Europae mediae et 

 boreali 12— 15 species forsan, Americae boreali temperatae 30 cir- 

 citer indigenae sunt, pro maxima parte ex viliore tiibu Cerasorum et 

 Padoruin. E regionibus tropicis et subtropicis utriusque orbis perpaucae 

 hucusque innotuerunt, 4 — 5 Indiae orientalis, 5—6 Mexici regio- 

 nisque Texanae et Floridanae seu mediterraneae neogaeae, pau- 

 ciores adhuc lndiae occidentalis v. Americae aequinoctialis. 

 Trans aequatorem in hemisphaera australi nulla fere occurrit, si unam v. 

 alteram peruvianam et brasiliensem adhuc incertam excipias. Regiones 

 arcticae et antarcticae nullas producunt , Pado vulgari, in Lapponia ad- 

 huc crescente, excepta. Africa australis extratropica (regio capensis), 

 Australasia (species unica nempe timorensis adhuc dubia est) et Nova 

 Hollandia Amygdalacearum omnino sunt expertes. Totus ordo expres- 

 sione universali inter ordines amphigaeos boreales potest enumerari. 



Vires et usus. 



Ordo Amygdalacearum arborum fructiferarum nostratium magnam am- 

 plectitur copiam et quidem omnes Drupaceas, Stei nfr iich te, Stein- 

 obst germanica lingua dictas, Prunos, Cerasos, Amygdalos, Persicas, 

 Anneniacas. Propter fructus per omnes regiones temperatas et subtro- 

 picas, passim quoque tropicas cultae, inuumeris fere varietatibus cultura 

 ortis hortos exornant et in multis regionibus vastis plantationibus poma- 

 riisque commercii objectum haud minoris efficiunt valoris. Fructus v. 

 drupae nunc nobiliores (Armeniacae, Persicae, Amygdali, Prunorum pars), 

 saporis atque formae indole excellentes, dulcedine atque succositate in- 

 signes, in regionibus calidioribus v. mediterraneis luxuriant, frigidioris 

 climatis vix patientes, — nunc viliores, minns saccharati, utplurimum 

 grate nihilominus aciduli, pro parte adstringentes et acerbi vel amari 

 (Prunorum major pars, Cerasi, Padi) in regionibus septentrionalibus 

 quoque vigent et formis nonnullis ad arcticum fere circulum pertingunt. 



Praesentia acidi hydrocyanici (Blausaure) praeprimis vires plan- 

 tarum hujus familiae causat. Hoc praecipue in putaminibus druparum sane 

 omnium, in foliis et corticibus juvenilibus plurium est obvium; illis ama- 

 ritudinem communicat, quare e. g. amygdala amara pluribus animalibus 

 minoribus lethalia sunt. Ex eodem principio qualitates venenatae deri- 

 vantur Cerasi capricidae, in Nepalia capras, quae plantae partibus 

 vescuntur, necantis, et Cerasi (Padi) virg inianae, in America boreali 

 pro noxi4 habitae. Usus quoque satis notus Laurocerasi et aquae 

 e foliis ejus praeparatae eidem substantiae debetur. Praeter hanc Amyg- 

 dalaceae partim quoque saccharum , tanninam (Gerbestoff) et gummiresi- 

 nam continent, e truncis vetustioribus effluentem, Tragacanthae similem 

 et ejus loco usitatain. Semina aliarum oleo pingui miti scatent, ut amyg- 

 dala dulcia. Cerasi Capollin Mexicanorum et C. (Padi) virgi- 



