2 Ensatae. 



centrali biseriata, interdum definita (axilia), in ovario uniloeulari pa- 

 rietalia , utplurimum horizontalia, nunc pendula v. rarius adscendentia, 

 semper anatropa. Stylus terminalis, simplex, erectus v. declinatus: 

 stigma indivisum v. trilobum. 



Fructus plerumque capsula 3locuIaris, loculicido-3valvis, valvis 

 medio septiferis, polysperma, rarius oligo- vel (abortu?) inonosperraa, 

 quandoque abortu uni - bilocularis, rarius bacca. 



Semina horizontalia v. pendula, rarissime adscendentia, globosa, com- 

 pressa aut angulata, saepius alata, interdum abortiva bulbiformia: 

 testa tenuis , membranacea et subinde in marginem v. alam producta, 

 aut crassa coriacea, carnosa, nigra, fusca v. varregata, umbilico ba- 

 silari ope rhaphcos immersae vel saepius carnosae cum chalaza 

 apicali conjuncto. 



Embryo axilis, rectiusculus , albumine copioso carnoso plerumque 

 multo brevior, extremitate radiculari hilo contigua. 



Habitus. 



Ilerbae perennes, bulbosae, acaules, scapigerae, rarius (Alstroemerieae 



et Agaveae) radice fibrosa, fasciculata v. rhizomatosa caulescentes. 



Scapus nudus, teres v. angulatus, solidus v. fistulosus. 

 Folia radicalia, simplicia integerrimaque, striata, linearia v. graminea 



aut Ioriformia, basi vaginantia, amplexicaulia. 

 Flores hermaphroditi, regulares v. irregulares, terminales, solitarii v. 



simpliciter umbellati, spathis (bracteis) membranaceis singuli v. in- 



simul inclusi, plerumque magni et speciosi. 



Affinitas. 



Amaryllideae in classe Ensatarum Haemodo racei s et Irideis 

 proxime affines sunt; ab illis aestivatione perigonii, structura albuminis 

 et directione embryonis, ab hisce staminum numero et antherarum directione 

 differunt. Hypoxideae quoque affines seminum hilo strophiolalo, radice 

 haud bulbosa aliisque recedunt notis. Agaveis caulescentibus ad Bro- 

 meliaceas accedunt, quibuscum haec tribus aberrans a plerisque bota- 

 nicis conjungitur. Liliaceae ex classe Coronariarum persimiles qui- 

 dem habitu jam ovario supero satis distinguuntur. 



Distributio geographica. 



Plantae hujus familiae maxima parte regionibus inter tropicos inclu- 

 sis propriae sunt, ea quidem ratione, ut oinniiim specierum hucusque no- 

 tarum duae partes tertiae in orbe veteri v. hemisphaera orientali, tertia 

 pars in orbe novo (America) vigeant. ln oibe veteri Africa australis 

 extratropica (regio Capensis) sedes earum primaria est. lbi saltem quarta 

 pars omnium Aiuaryllidearum (|iiae hucusque innotuerunt, habitat, et inter 

 eas multa genera speciebus ditiora illi re^ioni exclusive propria, e. gr. 

 G e t h y 1 1 i s , S t r u m a r i a , N e r i n e , B r u n s v i g i a , H a e m a n t h u s, 

 Cyrtanthus, aliaque numero specierum parciora. Attamen paucae 

 tantum in Africam aequinoctialem s. tropicam vel in insulas Africae 

 orientales, Mascarenas et Madagascariam, transire videntur. Alia grex, 

 Narcissorum praecipue, cultura nimis auctorum et pro speciebus di- 

 stinctis divulgatorum, in regione mediterranea orbis veteris occurrit, 

 ubi, speciebus Narcissi patriae ignotae inclusis, ullra 120 enumerantur, 

 plurimae caeterum vix pro varietatibus censendae. Vastum genus Nar- 

 cissi, cum subgeneribus nimis levibus a cl. Haworthio ') constitutis, et 

 genera minora St ern bergiae, Leucoji, Galanthi, Lapiedrae, 



*) Narcissinearum Monographia, 2da ed. Lond. 1831. 



