22. Epiftola 



tis , hacieuus fefe non obtutit. Qui dies hodiernus of- 

 fortune mihi refutget , tanto gaudio fecJus meum affi- 

 cit , ut exultans moras omnes abrumfam , qub , (re« 

 boantis echus adinftar) tuas illas ex hoc Galliarum 

 conflnio laudes reflecJam, qua fufer Garamantas §f> 

 Indos jamfridem intonuerunt. Sed illa frofetlb tot 

 £*> tanta funt , ut d quibus exordiar haream anceps. 

 Qiii etenim laudibus dignijflmus es , nihil miniis amas 

 qudm landari. En igitur tua imfrimis modeflid, 

 tot virtuttim quafeliciter in Te concatenantur flrmif 

 flmum vinculum : In Te quifpe Uno non male moran- 

 tur, fed amice coharent fietas in^Deumatquefaren- 

 tes , morum frobitas, urbanitas in omnes , & huma- 

 nitas erga flngulos : cofulantur & eximius animi tui 

 candor , mirabilis ^eysAo-^u;^ , folertia ferfficax , 

 frudens cty^ivoix, Judicii vis ingens , & mentis acu- 

 ?nen nulli fecundum. Quocunque ergo ?neorum oculo- 

 rum obtutus couverto in admirationem trdducor. Sed 

 quidflura ? Fontem enim Aganifpen exhaufifti, necttl* 

 lus mihi fufereft dicendi lepos , qub tuas inejfabiles 

 fradicem dotes. Etenim , dicamne balbutiens coete~ 

 ros ex ^Philofofhia & Medicina lacunis quidpiam tan- 

 tum delibajfe , dum Tu , animi fublimioris imfulfu ad 

 vera fcientiarum fldera oculos erexifti , & longe late- 

 qne exfatiatus es in Coorum , Sragiritarum & Pcrga- 

 menorum amoenijflma vireta , ut inde decerferes co- 

 rollas , qnibus caput tuum doclrina madidum redimi* 

 res. 



Inter tot fraclara dona , qua fupremus bonorum 

 Largitor, in Te y adeb tiberaii frofudit manu, cun- 



cJis 



