102. 



C. D. V I V A X 



intenfiorem 8c extenfiorem habet. Minoribus tandem , a 

 perfectiore 8c magis ordinaria pariendi periodo, nono fcilicet 

 menfe , parafangis diftat. Medius denique , Septimeflrem in- 

 ter & Nonimeitrern,aliofveprovec"r.ioris £evi,longe confum- 

 matos atque vivaces, conflituitur. Eorum igitur cum per* 

 fectionis, tum vitae pleniflime confors j Natura enim , non 

 tranfit, citra grande ofendiculum, de extremo ad extremum, 

 abfque medio eorum participe, es? y*$ as ta^citv >L {/.emv »y,~ 

 QoTkpav , ni fxern^Cy quocl enim intermedium efi , utriujque parti- 

 ceps e[i exiremi. Quaefierim lubens, a quo principio, qux 

 feptimeftri innata eft vitalitas, cefTet OcJavo, quae nono red- 

 integretur atque refurgat ? Quid pacatas iflius vitas curfum 

 abrumpat , ac tantam necis caufam irrevocabilem interponat? 

 An ex improvifo , inaufpicatoque, ipfis incautis, fuique ni- 

 miumfecuris, vit<e filum refciffura, invidiofe ingruit Atropos? 

 Hoc incongruo minime dato, non eft, ' quod elumbem, 

 efTcetumque, ab incondiro; irritoque, egreflum quaeritan- 

 do, feptimi motu, eum obtrudant. Tria enim, quds minime 

 fatemur , fupponunt. Primo, fcetum omnem feptimoinor- 

 dinatius Cefc exagitare: Secundo, moveri tunc ad exitumfl- 

 bi parandum : Tertio denique, commotione tanta debilitari 

 in tantum, ut feminex 6c morti citimus, eam reapfe incur- 

 rat. 



PA.RS A L T E R A. 

 Qn<c fenis articulis conclnditur. 



T 



riplicem modo prolatam adverfariorum hypothefin, 

 ceu direclam inOclimejlres aciem, rationibus invidifli- 



mis 



I OBimefirium vilitate, validiflime ftabilita, obje&iones re« 

 fellenda? veniunt. 



