SAXIFRAGA BIFLORA. 



Floret Iulio , Augusto 2f. 



Radixlonga, tenuis, fibrofa, ramofa. Cauli- 

 culi longi prostrati, hinc inde radicantes: fummi 

 hirfuti, fubviscidi. Folia in surculis hornis denfe 

 congefta, in rofulam patentia, in cauliculis ad bafiri 

 laxa , ad apices imbricata, nigro - viridia , ovata, fef- 

 filia, f. in unguem attenuata, crafsiuscula, ad mar- 

 ginem (non leprofum) ciliata , ciliis subulatis , ha- 

 matis , recurvis , capitatisve. Flores terminales, 

 plerumque bini. Calycis laciniae quinque angustio^ 

 res quam in oppofuifolia, ceterum virid,es , ciliatae 

 ut folia. Petala quinque , longe elliptica feu ex 

 eliiptico linearia, laete purpurea. Stamina oppofiti- 

 foliae. Fruftus fere totus calyci persistenti adna- 

 tus, priori crafsior. 



obs. Nonnulli hanc cum oppofitifolia in unam ean- 

 demque speciem cogere voluere , quorum 

 principes fummi viri, Wulfen et Vahl: eos 

 fecutus est Willdenow in fua editione fpecie- 

 rum plantarum. At nos maluimus cum 

 Hallero, AUionioqiie ftare, ad quorum partes 

 nos compellit et iteratum examen vivarum, 

 et fummorum virorum Audtoritas. ; Fabrica 

 plantae , habitusque in loco natali longe alia ; 

 cauliculi longifsimi , in planta laxiore hirsu- 

 tiores: flores femper §eminati, folia nun- 



quam 



