FUCUS SANGUINEUS. 



Adhaeret rupibus callo foiido dijformi. 



Frons femipedalis, etiam pedalis, purpurea, diaphana. 

 Cauiis brevis, teres, pro magnitudine plantae variat, nunc 

 crafsitiem pennae corvinae, nunc anferinae minoris ae- 

 quans ; modo femel, modo bis iterumve ramofus, ligneus, 

 nodofus, atro-rubens, Rami petiolorum tfunguntur vice, 

 & foiiis membranaceis, tenerrimis, fimplicibus, ovato-ob- 

 longis, obtufis, margine elegantifsime imduIatis,rofaceis, 

 fanguineis, fubinde & gilvo variegatis, terminantur. Fo- 

 lium nervus crafsiufculus percurrit, aliis minoribus oppo- 

 fitis vel alternis ramofis, pinnatus : nonnunquam e nervo 

 primario petiolus prodit, folium alterum quafi proliferum 

 formans. Frudtificafio tubercula fphaerica pedunculata, 

 atro-purpurea, in petiolis rarius in nervis foliorum fita. 



Fig. a. Segmentum petioli magnitudine naturali. 

 b. . . . knte auclum. 



OBS. Magnitudine & pulchritudine foliorum F. fangui- 

 neus palmara obtinet inter plantas fubmerfas. 

 Perraro autem illaefus & integer, imo vix un- 

 quam, nifi penitus dilaceratus obfervandum fefe 

 praebet. Diebus Halcyoniis quaerenda eft haec 

 fpecies; membrana enim folii, quavis cuticula te- 

 nuior, fimplici maris aeilu facillime difrumpitur. 

 A forma foliorum Lapathi fanguinei marini no- 

 men olim obtinuit. D. borlase, in Hift. Cornu- 

 biae F. fenfitivum appellat; folia enim exficcata, 

 tacta manu recedunt, & vi quadam elafiica trepi- 



dant. STACKIIOUSE. 



